sirrin nədir?
Aytən gözlərini kağızlardan qaldırıb arxaya söykəndiı.Dizlərimi yerə atıb barmaqlarımı üzündə gəzdirməyə başladım.
-Danış mənə.
Aytən heç mənə tərəf baxmırdı da.Gözlərini bambaşqa nöqtəyə kilidləndirərək ağır-ağır nəfəs alırdı.
-Aytən, məndən sənə zərər dəyməz.
Ayağa qalxan kimi mən də dizlərimi yerdən araladım.Əvvəlkitək soyuq görünüşünü ilə mənə baxırdı.Əlimlə yanağına sığal çəkərək üzümü yaxınlaşdırdım.
-Uzaq dur məndən!
-İstəmə bunu məndən.Bacarmıram.
-Bacarırsan.Hər gecəni biri ilə keçirirsən.
Getmək istəyəndə imkan vermədim.Qollarından yapışaraq özümə tərəf çəkdim.
-Sən...məni dəli etmək istəyirsən?
Cavab gəlmədi.Gözlərinin rəngi maviyə çalırdı.
-Aytən, xahiş edirəm, danış mənimlə.
-Niyə?!-kinayəli səs tonu.
Özümü saxlaya bilməyərək təkrar dodaqlarını öpməyə başladım.Yavaş-yavaş qarşılıq verməyə başladı.Qollarını qaldırıb çiynimin üstünə qoydu.Belini qucaqlayaraq dodaqlarını, yanaqlarını, gözlərin, boğazını öpüşlərə qərq etdim.
...
Renato Zero – Magari
...
Və birdən özü kəskin sürətlə məndən aralanıb getməyə başladı.Bu dəfə imkan verməyəcəkdim.Qapıya çatmışdı ki, cəld əlimlə qapını örtdüm.
-Rahat burax məni!
-Bu dəfə yox!
-Allahın bəlası! Nə istəyirsən məndən?
-Bilmirəm. Danış ki, bilim
-Lənət şeytana! Nəyi danışım?
-Hər şeyi
-Niyə?
-Bilmək istəyirəm.
Aytən əllərini arxada gizlədərək divara söykəndi.Qollarıla onu əhatələyib yaxınlaşdım.
-Danış.
-İstəmirəm.
-Niyə?
Cavablamadı.Sadəcə mənim gözlərimə baxdı.Dodaqlarım yanaqlarına toxundu.Qulağına pıçıldadım.
-Xahiş edirəm, danış..
Mənim əhatəmi yarıb qapını açaraq çıxdı.
...
Təkrar maşının qabağına keçib daynadım.Yenə eyni baxış.Gərginləşdiyini his edərək kənara çəkildim.Sürətlə uzaqlaşmasını izləyib özüm-özümə əsəbişləşirdim.Yumruqlarımı hara çırpım bilmirdim.Öz maşınıma doğru gedərkən telefon zəng çaldı.Ekranda Maksimin adı yanıb sönürdü.Bir qədər də baxdıqdan sonra qəbul elədim.
-Eşidirəm, Maks.
Mənə ünvanı deyib cəkd telefonu qapatdı.Səsindən azacıq əsəbi