tərəfdəki cənaba nəsə dedi. O da gülümsədi.Heç nə anlamırdım.Nəhayət gəlib çataraq qəzəblə Aytənə baxdım. Məni görən kimi təbəssümü yoxa çıxdı.Soyuq halına geri qayıtdı.
-Buyurun?!-qarşı tərəfdəki cənab mehribanlıqla dilləndi.
Aytən ayağa qalxıb mənimlə üzbəüz dayandı.
-Nə istəyirsən?
-Kimdir bu adam?-əsəbimdən özümü güclü tutub saxlayıram.
-Sənə qalmayıb,-soyuq cavab verib yerinə keçmək istədi.
Barmaqlarımı qoluna keçirdib kəskin həəktələ özümə tərəf çəkdim.”Cənab” mane olmaq istəyirdi ki, Aytən əli ilə imtina etdi.
...
İçki dalınca içki. Gözlərim Aytənin üzərində.Anastasiya bundan narahatlıq duysa da məndən heç nə soruşmurdu.Artıq sərxoş olub getmişdim.Mənə tanış olmayan hissin əsirinə çevrilmişdim.Yumruqlarımda dırnaqlarım az qalsın ətimi kəssin.
...
Budur, “cənab” masa arxasından qalxaraq Aytənə yaxınlaşıb yanağını öpdü.Nə?! Bu nə deməkdir indi?! Lənət!!! Əllərimi qana batırmamaq üçün özümü güclə saxlayıram.
...
Aytən maşının qapısını açan kimi mən sərxoş halımla qapıyla onun arasına girdim. Gözləri. Pişiyi xatırladan yaşıl gözlər.Onu təkrar öpməkistəyirəm.Özü də dəlicəsinə.Əllərimi maşına qoyub əhatələdim onu. Mənim əsirliyimdədir.Ya məni itələməlidir, ya da ki...
...
Maşının arxa oturacağında əyləşib sərxoş halımla izləyirdim.Arabir baxışlarımız gözgüdə toqquşurdu.
...
Səhəri baş ağrısı ilə açdım.Və gözlərimə dəyən balaca qız uşağı oldu.Aytənin varlığını bir az gec sezdim.Ah! Dəhşət! Başım “part” olmaqdadır. Bu az deyilmiş kimi hallüsinasiyadır-nədir onu da görürəm.Balaca qız uşağı özü də! Bir dəqiqə! Hardayam mən? Dünənə aid xatırladığım ən son səhnə maşının güzgüsündəki Aytənin gözləri idi. Aha! Bəs sonrası? Nə baş verdi axı sonra? Lənət! Xatırlamıram.Xatırlaya bilmirəm.
Gözlərimi qapadıb açdım.Yox, yuxu deyil. Mən başqa məkanda idim.Bilmədiyim, tanımadığım tamam başqa məkanda. Əlimi sinəmin üstünə qoydum.Əynimdə idi paltarım.Qalxıb əyləşdim.Divanda uzanmışam sən demə.Başımı əllərim arasına aldım. Bir tək ayaqqabılarım ayağımda