rahiyəsi məni məst etmişd.Burnumla qoxulayıb dodaqlarımla öpdüm.Heç nə olmamış kimi kəskin sürətlə mənə çevrilərək üzümə baxdı.
-Rahat burax məni!
-İmkansız!-söyləyib gülümsədim.
Bir dəqiqə! Mən necə dedim?! Lap Maksim kimi danışmağa başladım ki! Eyni ilə onun danışıq üslubu! Özüm özümə inanmağım gəlmir. Amma bununla baş yormağın vaxtı deyil indi.
Daha da yaxınlaşaraq nəfəsimi üzündə gəzdirməyə başladım.Üzünü yana çevirərək gözlərimə baxmaqdan imtina etdi. Hm! Deməli belə! Nə deyirəm ki?! Olsun!
Dodaqlarım yanağından boğazına qədər cığır saldı.Qulaqla boyun arasındakı ərazidə burnumu dirəyib qoxusunu içimə çəkdim.Əllərini sinəmə qoyaraq məni itələməyə çalışdı.İncəliklə barmaqlarımı əllərində gəzdirərək boynunu öpməyə başladım.Davam gətirə bilməyib qollarını boşaltdı.Gözlərinin qapalı olduğunu anlayırdım.Dodaqlarına yumulanda qarşılıq verərək barmaqlarını saçlarımın arasında gəzdirməyə başladım.Onu qapıdan aralayıb belini qucaqladım.Üzünün hər bir cizgisinə öpüş bəxş etdim.Boğazına enməyə çalışırdım ki, kobudcasına məni sinəmdən itələyib kürəyyim üstə yıxdı.Qapını çırparaq məni otaqda tək buraxdı.
Yumruqlarımı dayanmaq bilmədən döşəməyə vururdum.
...
Pilləkanlarla enməyə başlayırdım ki, Aytənin sevincək gülüş səsini eşidərək qanım damarlarımda qurudu.Nəfəsimi içəri çəkib elə burdaca izləməyə başladım. Balaca qızla Aytən xalça üzərində əyləşərək kubiklərlə oynayırdılar.Deyəsən ev düzəltmək istəyirlər.Mən bütün diqqətimi Aytəndə cəmləşdirdim.Qəlli ilə sevindiyi aydın görünürdü.
Lənət! Bu hardan yadıma düşdü indi? Off! Ayaqqabılarımın. İndi də gəl bunların axtarışına çıx. Ay əziz ayaqqabı, hardan düşdün təpəmə daş kimi?! Of! Hər nəysə. Gərək axtarıb tapam sevimli ayaqqabılarımı.
Səs salmadan dəhlizə girmək istəyirdim ki, ayaq saxladım.Çevirlib onlara baxdım.Yaxına gəlib əyləşdim.Balaca qız əvvəlcə təəccüblə, sonra sevinclə mənə baxırıdsa, Aytənin baxışlarınıanlamaqda çətinlik çəkirdim. Heç nə ifadə etmirdi o baxışlar. Qalxıb gedişini izləyərək özümü ona