ə keçdim.Ətrafı dəqiqliklə yoxlamadan keçirtdim.Nəticə sıfır. Heç nə tapa bilmədim maşının salonunda. Lap axırda bezib mahnı qoşdum.Rus estradasının təzə parlayan ulduzlarından birinin ifası idi. Adı yadımda qalmırdı təəssüf ki.Başımı şüşəyə dayaıb fikirləşməyə başlamışdım ki, qapının açılışı ilə Aytənin içəriyə giri əyləşməsi bir oldu. Mənə fikir vermədən mütəhəriki qoşub maşını işlək vəziyyətə gətirdi.Və maşın artıq yollarda öz işində idi.
-Danışacaqsan nəhayət?
-Nəyi?
-Hər şeyi.
-Nəyinə lazımdır?
-Çünki mənə maraqlısan.
-Yazığın gəlməsin. Nə mənə, nə də qızıma!
Səsindəki acı qətiyyətdən sonra bir az susmağa qərar verdim.Hər nə qədər gözlərimi yollara zilləməyə çalışsam da alınmırdı.Başım qeyri ixtiyair ona tərəf çevrilirdi.Əlimlə saçını qulaq arxasına edib xırıltılı səslə qulağına pıçıldadım.
-Aytən, məni dəli edirsən.
Maşın kəskin sürətlə yolun kənarına sürülüb dayandırlıdı.Əlləri həələ də sükanda idi. Barmaqlarımı barmaqlarımda, əllərində, qollarında gəzdirə-gəzdirə saçlarını öpürdüm.
-Lazım deyil.
Onun dediyi sözə əhəmiyyət verməyib bir əlimlə qarnını sığallaya-sığallaya boğazını öpürdüm.Artıq əllərini sükandan çəkərək yanlarına salladı.Burnumu boğazında dirəyib qoxusunu dərindən içimə çəkdim.Azacıq aralnıb baxdım.Gözləri yumulu halda arxaya söykənmişdi.Əlimlə üzünü özümə tərəf çəkərək dodaqlarına yumuldum.Yavaş-yavaş qarşılıq. Barmaqlarını saçlarımda, boğazımda gəzdirirdi.
...
-Dur.-deyib məndən aralandı.
Təkrar əvvəlki durumuna qayıdış edərək əllərini sükanın üstünə qoydu.
-Aytən, özünü aldatma, buna ehtiyacın var,
-Heç nəyi bilmirsən.Heç nəyi!-tirrək səslə deyib cəld maşından çıxdı.
Mən də maşın salonundan çıxaraq qarşısına keçdim.Qollaırnı sinədində çarpazlaşıdırb fikri lap uzaq yelərdə olduğu bilinirdi. Yollarda maşınlar işıq sürətilə ötüb keçməkdə idilər. Dayanacaq, svetafor, yol polisi bir az uzaq məsafədə idilər.Üzünü ovuclarım arasına alıb gözünə dikildim.
-Aytən, danış.
-Nəyi danışım?! Atamla qardaşımın mənim günümü qaraya