. Kosmopolit olmursa, olma. Amma zəhmət çəkib insanlar haqqındakı möhtəşəm şərhlərini mənim beynimə yeritmə.Mən insanları səndən də yaxşı tanıyıram.Və səndən fərqli olaraq onların arasına ayrı-seçkilik toxumu səpmirəm, əzizim!
...
Maksim qutunu baqajnikdə yerbəyer edib qapağı örtdü. Gəəlib sükan arxasına keçdi.Sərbəstliyi ilə mənə baxıb göz vurdu.Uşaqtək sevinib yanında əyləşdim.
-Manyaksan, Maks!
-Niyə də olmayım?!
...
Maksimin evində hər şeyi olduğu kimi danışdım.Fikirli halda başını tərpədərək eyvana keçdi.Mən də ardınca.İkimiz də səssiz dayanaraq küəlyin üzümüzə üfürməsindən ləzzət alırdıq.
-Neyləyim indi mən?-soruşaraq səssizliyi pozdum.
...
Axşam düşürdü yavaş-yavaş.
Hər nə qədər Aytənin evinə getmək istəyi də quştək çırpınsam da, Maksim buna imkan vermirdi.
-Axı niyə?!-bağırtım əks-səda verdi.
Maksim divanda qalxıb mənə diqqətlə baxdı.
-Belə lazımdır.
-Sənin arqumentsiz nəsihətlərini dinləmək fikrim yoxdur. Mən gedirəm!
Qapıya yaxınlaşıb dəstəyi burdum Çıxmağıma 1-2 addım qalmışdı ki, Maksimin səsi yaxından gəldi.
-Onun yaraları açdığın bəs deyil, hələ bir evinə getmək kimi ideya! Axmaqsan sən! Düşün! Heç bir qadın onun yarasını deşən birini yaxına buraxmaz.Lap buraxsa intiqam məqsədilə edər.Aytənin bu dəqiqələrdə təkliyə ehtiyacı var.
Tərpənməz olub qaldım.
...
Boks torbasına yumruq dalınca yumruq.
-Rusik, ehtiyatla! O torbanın günahı yoxdur sənin əsəbiləşməyində.
Əynimdə idman şortu və boks əlcəkləri vardı.Maskim sahəyə daxil oldu. Əlində tutduğu plasmast butulkanı mənə uzatdı Əlcəklərdən qurtulub suyu başıma çəkdim.
-Neyləyim indi mən?
-Sabah parlaq beyinlə bir şey fikirləşərik.
...
Artıq saat 21:30-u keçirdi.
Maksimin evində divanda sərilərək qollarımı yanlara açıb gözlərimi tavana zilləyirdim.Qarmaqarışıqlıq içindəyəm.
...
Anastasiyanın zənglərinə cavab vermirdim.Telefonum vibrasiyada olduğundan masanı titrədirdi.
...
Evdən-bağa, bağdan-evə.Sərsərilər kimi dolaşmaqdan başqa əlimdən heç nə gəlmirdi.Çarəsiz durumda