dikilişi ilə nəsə deməyə cəhd etməsi bir oldu.Amma Aytən cəld aramıza girib əlini onun sinəsinə qoyaraq qulağına nəsə dedi.O da xəfifcə gülümsəyib Aytənin yanağını sığalladı.
Səbr! Əllərimi qana bulaşdırmamaq üçün özümü güclə tutub saxlayıram.Aytən isə məni heç vecinə də almırdı.Nəhayət “cənab”ın bizdən bir az uzaqlaşmasını görən kimi kobudluqla qolundan titaraq silkələməyə başladım.
-Kimdir o?!-hiddətlə səsimi qaldırdım.
-Sənə qalmayıb!!!-deyib məndən azad oldu.
...
İşə gəlsəm də, özümə yer tapa bilmirdim. Hər yeri dağıtmaq istəyi məni dəli edəcək.Əlimə keçən kağzıları cırıb zibil qabına atmaqdan özümü güclə saxlayıram.Masanı yarı bölmək istəyirəm.Pəncərələr çilik-çilik olsun istəyirəm.Kabinet partlasın istəyirəm.
O baş-bu baş gəzərək dodaqlarımı gəmirirdim.Saçlarımı qarışdırırdı.Artıq kağızları masadan yerə sürüşdürürdüm.Nəfəsim çatışmırdı.Qalstukumu boşaldıb köynəyin boğaz düymələrini açdım.Pəncərini açaraq iş kreslosuna sərildim.Qollarımı boş salladaraq gözlərimi yumdum.
Birdən xəbərdarlıqsız qapının açılışı ilə Yuriyin içəriyə əzəmətli girişi bir oldu. Əllərini cibinə qoyub rahatlığını açıq-aşkar nümayiş etdirərək təbəssüm etdi. Nə iyrənc adamdır bu! Vecsiz halımla başımı bualyıb gözlərimi pəncərədən görünən səmaya zillədim.
-Sənin bu hörmətsizliyinə nə ad vermək olar?!-kinayəsini eşitdirdi.
-Birinci sən başlatdın, davamı də məndən. Bu qədər!-ona baxmadan quruca bildirdim.
Yuriy ətrafımda dövrə vurmağa başladım.Gözlərim arabir ona sataşsa da başımı bulamaqla kifayətlənirdim.
Dirsəyini sərildiyim iş kreslosuna qoyub qulağıma tərəf əyildi.
-Psixoloqdan son xəbərlər?!
-Sənə bol-bol salamları var.
Bir halda ki, bu adamın mənim əsəblərimi pozmaq kimi vəzifəsi varsa və bunu iynəli danışıq tərzi ilə yerinə yetirirsə, mən də onun metodundan istifadə etməkdə qərarlıyam.
-Başqa?!
-Özünə yaxşı baxmağını istəyir.
Gözlərimi pəncərədən çəkib başımı yana çevirərək öldürücü baxışla Yuriyə istiqamıtlədim.
...
Günortadan xeyli keçmişdi.Pencəyim asılqanda,