i uzadıb üzünü sığalladım.Yaxınlaşıb alnını öpdüm.Bərk-bərk qucaqlayıb başını sinəmə sıxdım.Mən sükanı idarə edərək yanımda əyləşən Aytənə baxırdım.Səssizlik.O, gözlərini ncaq yollara zilləmişdi. Ağzımı açıb 1-2 söz deməyə ixtiyarım yox idi sanki.
Nəhayət maşını şəhərdən kənara çıxartmağa müvəffəq oldum.Bir az sürdükdən sonra bir kənarda saxlatdırıb Aytənə nəzər saldım.Yenə əvvəlki kimi idi.Əlimi uzadıb saçlarına toxundum.Xəfifcə təbəssümlə dodaqlarımı isladaraq astaca dedim:
-Bağışla...Dünənə görə...Mən...
Sözümü tamamlamamış Aytənin cəld maşından endiyijnin şahidi oldum.Bir az addımlayıb dayandı.Qollarını sinəsində çarpazlaşdırdı.Gözlərimi qapadıb başımı silkələdikdən sonra mən də maşından düşdüm.Yaxınlaşaraq barmaqlarımı qollarında gəzdirərək saçlarının ətrini içimə çəkdim.
-Aytən..
-Sus.Sadəcə sus. Sakitlik istəyirəm.
Qollarını yavaş-yavaş aşağıya endirdi.
...
“Toy elə kəndimizdə oldu.Əgər buna “toy” demək mümkündürsə.Çox az sayda insan.Quru üzlər. Saxta təbəssümlər.İyrənc baxışlar.Artıq hər kəs mənim başıma gələnləri bilirdi.Utanırdım ya yox, bilmmirəm.Onda hansı hisslər keçirdiyimi bilmirdim.Ərimin əlimi sıxaraq mənə sakit baxışını da anlaya bilmirdim.Biz “gecə”ni gecəqonduların birində keçirtdik.Amma qeyd etdiyim kimi mənə toxunmadı.
Toy gecəsinin səhəri ərimin qolları arasında oyanaraq nəfəsimi tutatuta onun üz cizgilərini izləməyə başladım.Mülayim insana oxşayırdı.Tərpəniib onu oyatmağa qorxurdum.Elə bilirdim ki, səs saldığıma görə məni öldürəcək.Az sonra gözlərini açdı.Qorxdum.Sanki günah iş tutmuşdum.İlhamıın gülümsəməsini anlamasam da əlini qaldırmasından qorxaraq cəld gözlərimi yumdu.Yanağımı sığallayan barmaqların istiliyi məni təəccübləndirdi.Qorx-qorxa gözlərimi açıb ona baxdım.Yenə gülümsəmə.Mən artıq tir-tir əsməyə başlamışdım.
-Qorxma. Mən pis adam deyiləm.
Dodaqlarım qurudu.Zorla udqunub qorxaq gözləərlə başımı təsdiq mənasında tərpətdim.
2 gün burada qalmağa qərar verdi.Mənim əlimi ağdan-qaraya vurmağa qoymurdu. Özü bişirərək məni