y boyunca mən yazı-oxuma prosesi.İlk əvvəllər qorxaraq başlayırdımsa, getdikcə İlhamın sayəsində bu qoruxdan aza doldum.Mənə sərbəstliyi, sakitliyi, əminliyi öyrədirdi proses boyunca.Bəzən əsəbiləşib qələmi qırırdım, dəftəri cırıq-cırıq edirdim.”Ər”im sadəcə mənə gülürdü.Deyirdi əsəbiləşəndə şirin görünürəm.Bəzən isə sevincimin həddi-hüdudu olmurdu. İlhamın boynunu qucaqlayıb yanağıından öpürdüm uşaqtək.
Həyət evi idi. Gözəl bağı vardı. Tez=tez çıxıb gəzirdim.Ayrı-ayrı otaqlarda yatırdıq.Amma bəzən ildırımdan qorxub qaçardım onun yanına, girərdimqollarının arasına, məni sakitləşdirərək yatızdırardı.Amma toxunmağı ağlının ucundan keçrtməzdi.
Tez-tez məni evdən çıxardaraq gəzdirirdi.Xoşuma gələn nəsə olurdusa alırdı.Geyimdən tutmuş oyuncağa qədər.Teatrlara gedirdik.İnsanlar bizi ər-arvad yox, ata-qız kimi görürdülər.Amma bəzən bunaşübhə ilə yanaşanlar da olurdu. Mən ilk dəfə bu qədər insan toplumuna daxil olanda qorxmuşdum, nə edəcəyimi bilmirdim.İlham mənim qorxumu başa düşsə də heç nə eləmirdi.Evdə tez-tez deyirdi kki, qorxunu özün basdırmalısan içində.Bu söz əvvəllər beynimə girmirdi.Hər dəfə çölə çıxanda insanların mənə baıxşlarıdan utanıb yerin yarılaraq məni udmasını istəyirdim.Amma zamanla öyrəşdim.Artıq insanlar arasında sərbəst gəzib dolaşa bilirdim.Çəkinmədən onlara baxırdım.
İlham bu müddətərzində məni 2 oğlu ilə tanıç etmişdi.Murad və Həsən.İkisi də əvvəllər mənim bəlli olan görünüşümə görə məndən xoşlanmasalar da, getdikcə dəyişikliklərlə məni qəbul etdilər.Aramızdakı yaş fərqi 8-9 olardı.Arvadı isə Ukraynada yaşayırdı.Daha sonralar öyrəndim ki, xərçəngdən müalicə alır orda.Əlaqədən imtina etmişdi qəti şəkildə.
1 il müddətində mən başdan-ayağa qədər dəyişildim.Artıq sərbəst olduğum qədəri ilə iddialı idim.Ərimlə ögey oğullarım mənə hər cür dəstək olurdular.Mən sanki bu ailəyə gəlməmişdim, elə ailənin özündən idim.Danışığım, davranışım dəyişilmişdi.Özüm seçim edə bilirdim.Analiz edə bilirdim.Qərar qəbul edə bilirdim.Və bunlara görə tək insana borclu