bilər,-vecsiz davrandım.
-Əcəba niyə? Nə baş verir axı? Səninlə o feminist arasında gizli eşq olmaya?!-sərbəstliklə soruşdu.
-Gic-gic danışma,-əsəbiləşdim.
-Oho! Nə oldu? Niyə əsəbiləşirsən? Nə var ki burda?!-kinayəsinin duzunu artırdı.
Yaxasından ikiəlli yapışıb qəzəblə gözlərinə zilləndim.
-Səninlə adam kimi danışmaq mümkun deyil ha deyəsən! Lap axşı! Olsun! Nə deyirəm ki?! Amma günha məndən getdi! Deyim ki, biləsən!
Yuriy dəli qəhqəhə çəkdi.
-Sən yazıq mənə nə edə bilərsən axı?! Özündən xəbərin varmı heç olmazsa?!
Yaxasını buraxan kimi bir yumruq. Tarazlığını itirməsə də, dodaqları qanamışdı.Liftin qapısının açılışı ilə mənim çıxışım bir oldu.İnsanların üzərimdə cəmləşən baxışları əsəblərimə toxunsa da bunu biruzə verməməyə çalışırdım.Üzümə heç nə olmamışlıq maskası taxıb kabinetimə doğru yol alırdım.Dəstəyi burub içəri daxil olan kimi pencəyimi çıxardıb masaya vızıldatdım.Əllərim belimdə kabineti ölçməyə başladım.Fikirlərim, duyğularım qarışıqlıq içində üzərək boğulma təhlükəsi yaşayırdıalr.
...
Axşama qədər kağzı-kuğuzlarla əlləşdim.Heç nə düşünmək istəmirdim.Qaçırdım düşüncə adlı təbii qanundan.Ancaq və ancaq iş, vəssəlam!Amma hərdən qapını tak-tuk döymədən icazəsiz daxil olan fikirlər peyda olurdu beynimdə.Başımı bulayıb yumruqlarımı masaya asta-asra vurub güc-bəla ilə nəfəsimi dərirdim.
Nəhayət yorulub əldən düşdüm.Masamdakı sənədləri bir az itələyib qollarım cütləşdirdim.Başımı da qollarımın üstünə qoyub sakitləşməyə, gərginlikdən azad olmağa başladım.
...
Dəstəyi qaldırıb katibəmə qəhvə sifariş etdim. Bir az əyləşib gözlərimi boş-boş zillədikdən sonra ayağa qalxdım.Pəncərəni açıb əllərimi cibimə saldım.Üzümə əsən külək mənə yaxşı təsir edirdi.Azacıq gülümsəməyimə səbəb olsa da, Aytənin varlığı gəlib gözümün önündə duranda hər .ey darmadağın oldu.Gözlərim boşluğa çökdü.
...
Katibənin gətirdiyi fincanı dodaqlarıma qaldırsam da hər dəfəsində iştaham qaçdığı üçün qəhvəni içə bilmirdim. Lap axırda bezib fincanı nəlbəkinin üstünə buraxıb əlimə