yanağımı kimsə incəliklə sığallayırdı.Gözərimi cəld açıb parıldayan gözlərə zilləndim.Ərim idi.Alnımı öpüb getmək istəyirdi ki, cəld davranıb biləyindən tutub saxlatdırdım onu.
-Getmə
Qalxıb əyləş kimi qarşımda oturdu.Otaq qaranlıq lsa da onun üzünün mehribanlığını sezirdim.Dizlərimi qucaqlayıb ona baxmağa başladım.Əlini saçlarıma çəkəndə içimdə bir titrəmə keçdi.Gözlərimi yumub dərindən nəfəs aldım.
-Nə oldu?-həyəcanla soruşdu.
Nəmli gözlərlə ona baxmağa başladığmda mənə daha da yaxınlaşaraq başımı sinəsinə sıxdı.Qollarımla qucaqlayıb ətrini içimə çəkdim.Dodaqlarımı boynuna toxundurub astaca öpdüm.
-Aytən, dur!-deyib məni özündən araladı.
-Axı niyə?!-çarəsizcə sual ünvanladım.
Cavabsız buraxdı.İldırım sürətilə otağı tərk elədi.
Səhəri necə açdım, özüm də bilmədim.Amma ölüdən fərqim yox idim.Masa arxasında yeməklərə gözümü zilləmişdim sadəcə.
-Aytən, ye!-ərim əmr etdi.
-İstəmirəm!!!-ayağa qalxıb qışqırdım.
Otağıma keçib ətrafda nə vardırsa hamısını dağıtmağa başladım.Yerə çöküb qəzəbim göz yaşlarımla əvəzləndi.İlham cəld içəri girib məni qucaqladı.Yumruqlayıb ayağa qalxaraq qapıya addımladım.Məni saxlatdırın divara dirədi.Üz-üzə, göz-göz, nəfəs-nəfəsə.
-Burax! Məni məhv edirsən! Burax deyirəm!-ağlayaraq səsimi qaldırdım.
-Şşş! Sakit!-boğazımı öpməyə başladı.
Hirs, qəzəb, göz yaşı-hamısı yox çıxdı birdən.Gözlərim qapandı.Əllərimi qaldırıb çiyinlərinə qoydum. Üzümü öpməyə başladı.Dodaqlarıma yaxınlaşıb nəfəsini hiss etdirdi.
-Niyə mən?
Sualına gözlərini açdım.Üzümü əlləri arasına alıb diqqətlə gözlərimə baxırdı.
-Səni istəyirəm,-səsim lap yavaş çıxdı.
-Sən hələ çox gəncsən. Qabağına məndən də yaxşıları çıxacaq.
-İstəmirəm onları mən. Mənə sən lazımsan.Sən!
-Aytən, bax, səninlə ona görə evlənmədim ki, mənə arvad lazımdır.Yox. Ona görə evləndim ki, səni onların əlindən xilas edim.Sən oxuyub bitir, işləməyə başla, səni boşayacam.Qarşına yaxşıların yaxşısı çıxacaq.
-İstəmirəm. Başa düş. İs-tə-mi-rəm!!!
İsti göz yaşlarım barmaqlarının üstünə