ə süzülürdü.
-Aytən, istəmə bunu məndən. Sən mənə qızım kmisən.
-Yalan deyirsən...
Daha heç nə eşidib danışmaq istəmədim.Cəld dodaqlarına yumuldum.Əvvəlcə qarşılıq verməyib məni özündən aralasa da, təkrar etdim hərəkətlərimi. Bu dəfə qarşılıqsız buraxmadı.Hər 2 əlini divara dayayıb məni öpürdü.İncəliklə öpürdü. Təcrübəm olmadığım üçün necə davranacağımı bilmirdim.Öpüşlərini təkrar boğazıma endirdi.Əllərimi boğazının arxasına qoyanda məni qucağına alıb gözlərimə baxdı.Çarpayıda uzandırsa da toxunmadı.Məni sinəsinə sıxıb saçlarımı qoxuladı.Barmaqlarını üzümün hər bir cizgisində gəzdirib öpürdü.
-Məndən artığını istəmə...”
...
Özümü “FEMİNA”dan çölə atıb cəld maşına minərək sürət artıqlaması ilə yollara düşdüm.Sükanı hiddətlə yumruqlayırdım.Üzümü büsbütün tər içində idi.
...
Axşama qədər maşından çıxmadım.Gah sürürdüm, gah da bir yerəd dayandıraraq ağırlığımla arxaya söykənirdim.Göz qapaqlarım ağırlıq təşkil edirdi.Tər damcıları süzülürdü.İrəliyə əyilib qolumu sükana qoyub başımı da qolumun üstünə qoyurdum.Ağzımla nəfəs alırdım...
...
Özümü barda tapdım.Yenə dolub boşalan qədəhlər.Yenə qadınlar.Yenə özüm anlaşılmazlıq ümmanı içindəyəm...
...
Gözlərim güclə açdım.Başım partlayırdı dəhşət dərəcədə.Yanımdakı gözəlçə yastığa dirsəklənib barmaqlarını sinəmdə gəzdirirdi.Bir gözü yaşıl, digəri qəhvəyi idi. Mənim oyandığımı görən kimi dişlərini nümayiş e tdirib gülümsədi.Qalxıb əyləşdim.Başımı əllərim arasına aldım.Ahh! Bu nə ağrıdır belə?!
...
-Adımı heç soruşmadım.-məlahətli səs.
Hər ikimiz də yataqda əyləşərək əynimizi geyinirdik.Gözlərimi ovxalayıb mülayimcəsinə soruşdum.
-Nədir adın?
-Varvara.-qulağıma pıçıldayıb öpdü.
-Şad oldum, Varvara.- bezgincəsinə deyib ortalıqda toz oldum.
...
Əllərim cibimdə küçələrdə dolaşırdım ki, uzaqdan Dənizlə Aytəni gördüm.Bir anlıq həyat durdu mənimçün.Dəniz həmyaşıdı olan oğlanla oynamağında idi. Aytənn isə skamyada əyləşib ona baxaraq gülümsəyirdi. Beynimi işgal edən tək sual-“Dəniz kimin qızıdır?” İlhamın