ə bilmədən yuxuya getdim. Saçlarma sığal çəkən mehriban əl və yanağımı öpən sevgi dolu dodaqlar məni oyandırıb onun boynuna sarılaraq təkrar göz yaşı tökməyə məcbur etdi. Sakitləşdirb məni danışdırdıqdan sonra bir müddət daşa çevirldi. Mən qorxdum onun bu halındanşHeç bvaxt belə görməmişəm axı onu. Gözlərini bir boşluğa zilləyib özünü nəfəssiz buraxmışdı.Ağlamağımı dayandırıb əllərimlə üzünü tutaraq gözlərinə zilləndim.Canlanıb özünə gələrək məni qollarına arasına aldı.Qıdıqladıqdan sonra dodaqlarımı öpdü...
Elə səhərisi gün o müəllimin dərsi buraxdığını eşidən kimi anladım ki, ərimin barmağı var. Nə yalan deyim, sevindim.Mənə yönələn bütün baxışlara tüpürdüm.Qulaqlarım heç bir söz=söhbət eşitmək istəmədiyindən kiminəs mənə yaxınlaşması ilə səsimi qaldırmağım bir rolurrdu.Bir tək Leylaya danışdım kafe-dükanda. O, əvvəlcə əlindəki qələmi qəzəblə qıraraq onun ünvanına söyüşlər yağdırdı.Sonra məni güldürüb əyləndirməyə başladı bu dəli qız...
Artıq yaz fəsli idi.Novruz bayramını geridə qoymuşduq.Mən dükan-kafeni bağlayıb qızlarla birgə evə yol almağa başladım.Bir-birimizi evə qədər ötürürdük.İlhama görə saat 8-də qapadırdıq məkanı.Mən heç, amma 3 dənə “qız uşağı” vardı axı.Ağzıgöyçəkləri susdurmaq lazım idi. Onsuz da çox uzaq məsafədə yaşamırdıq. Belə götürəndə sanki “Ləzzətli” şirniyyat dükan-kafesi ortada, bizim yaşayış məntəqəmiz isə onun dörd tərəfində yerləşirdi. Burdan-bura 45 dəqiqəlik yol idi sadəcə.İşdən evə gedərkən bəzən qarşımızı kişiciklər kəsib ətrafımızda dövr edirdi.Leyla ilə Nərminin davakarlığı vardı.Amandır onlara yaxınlaşan bir gədə. Elə xurd-xəşil edərlər ki, gəl görəsən.Pərvanənin isə dilinə söz ola bilməzdi. Onları susdurmaqdan da betər duruma salaraq biabır edirdi.Mənimsə təbəssümüm vardı.Bir də getdikcə təkmilləşən baxışım.İkisi də bir araya gələrkən qarşımdakı insanı məhv etməyə yetəcək gücə sahib idim.
Evə gələn kimi ərimin səsini eşidib təəccübləndim.Axı onun gəlişinə hələ vaxt vardı.Amma tək olmadığını başa düşdüm.Tanımadığ daha bir