kişi səsi. Ayaqqabılarımı çıxardıb patomu şkafın asılqanına keçrtdim.Ev ayaqqabılarımı ayağıma keçirdərək çantamla birgə zala daxil oldum.İlhamla “dost”u divanda əyləşib var-gücləri ilə gülürdülər.Ərim məni görən kimi divandan aralanıb yanıma gəldi.Hal-əhvaldan sonra məni “o”nunla tanış elədi.Fikrət! Elə İlham yaşlarında olardı.
Gecəyə qədər onun acgöz baxışlarını üzərimdə hiss edib sıxılırdım.Bircə tez rədd olub getsə.Arada ayağa qalxıb mətbəxə ya da ayaqyoluna geirdim.Öz otağıma çəkilmək istəsəm də ərimi belə durumda buaxa bilməzdim.İkisi də masa arxasında iş müzakirə edirdilər.İlhamın başı kağızlara qarışsa da, Fikrətin iyrəncliyini sezirdim.Mən divanda əyləşib bütün fikrimi jurnala yönəltməyə çalışırdım güc –bəla ilə.
Nəhayət ki, getməyin binasını qoydu.İlhamla qucaqlaşdıqdan sonra mənə əl uzatdı.Bir ona, bir də uzadılan ələ baxdım şübhə ilə.Y ox, bu adam xoşuma gəlmir. Zorla gülümsəyib əlini sıxdım.Barmaqlarımı sındırıraq şəhvətli gözlərini məndən çəkmirdi...
Gecəni başımı İlhamın sinəsinə qoyub hər şeyi danışdım, yoxsa boğslacaqdım öz içimdə.O, üzümü sığallayıb yanağımdan öpdükdən sonra bildirdi ki, 2 aydan sonra qurulur ondan. Sən demə iflasdan xilas edibmiş də ərimi!...”
...
Aytənin duş kabinəsinə keçməsindən az müdət keçmişdi.Mən çarpayıda əyləşərək dirsəklərimi dizlərimə sıxıb qarmaqarışıqlıq içində gah üzürdüm, gah da boğulma təhlükəsi yaşayırdım.Nə edəcəyimi, necə qərar verəcəyimi bilmirdim.Ağır şəkildə nəfəs alıb verirdim.Göz bəbəklərim həyəcan və gərginlik içində o tərəf-bu tərəf qaçışırdı.Saçlarımı qarışdırıb ayağa qalxdım.Əynimdə bir tək alt geyimi vardı.Əzələli bədənimə güzgüdən tamaşa edib bir qolumu güzgüyə dayayaraq başımı onun üstünə qoydum.Göz qapaqlarım ağır şəkildə açıb bağlanırdı.
Qapının dəstəyini burub astaca açdım.İçəri daxil olub nəzərlərimi duş kabinəsinə yönəltdim.Onun bədən quruluşu. Qeyri-ixtiyarı halda addımlarımı irəliyə atmağa başladım.Arxası mənə tərəf idi.Soyuq suda çimirdi.Barmaqlarım qollarında gəzməyə başladı.Yaş