ş saçlarını öpürdüm.Boğazına enib dərin bir öpücük bəxş etdim.Reaksiyasız halı ilə çevrilərək mənə baxıb kabinədən çıxmaq istəyəndə divara sıxdım.Əllərim kəlbətin kimi qollarında. Artıq duşdan tökülən şırhaşır su məni başdan-ayağa qədər yaş eləmişdi.Gözlərimiz qarşı-qarşıya gəlsə də, onun baxışları ifadəsiz id. Dodaqlarına yumulub incəliklə öpməyə başladım.Barmaqlarını saçlarıma keçirdib daha sonra boğazımı qucaqlasa da çox uzun çəkmədi.Sinəmdən itələyib kabinədən çıxdı.Qəftə ilə bədənini örtüb qəzəblə mənə baxdıqdan sonra iri addımlarla çıxdı.Mənsə duş altında tək-tənha qaldım.Çarəsiz durum ilə barışmaqdan başqa çıxış yolum idi.Üzümü qaldırıb suya təslim etdim.
...
Əynimi geyindikdən sonra bir müddət otaqda gəzib dolaşdım.Nə edəcəyimi, necə hərəkət edəcəyimi bilmirdim.Aytənin çıxışını qapının açılıb örtülməsindən anladım.Nəfəs çatışmırdı sank.Tez pəncərələri açıb özüm qarşısında dayyandım.Əllərimi belimə qoyub gözlərimi yumdum.Dodaqlarımı bir-birinə bərk sıxıb başımı silkələdim.Olmur. Lənət! Olmur sadəcə. Heç nə düşünə bilmirdim.Bir dənə lənətəgəlmiş qərar qəbul edə bilmirdim. Divara qəzəblə yumruq endirdikdən sonra 2 əlli divardan yapışaraq başımı aşağı əydim.Ağır-ağır nəfəsimi dərib dodaqlarımı islatmağa başlayaraq gözlərim yumulub açıldı.
Yox! Mən daha burada qala bilmərəm.Qəfəsdir bura. Tilsimlidir bu məkan.Cadugərin evidir nə də olsa.Yox, elə düz də deyiblər. Sən bir cadugərsən, Aytən! Ca-du-gər!!!
Pilləkanlarla aşağı enəndə birdən yadıma düşdü. Bəs Dəniz hardadır? Hər halda evdə deyil.Bu-bəllidir. Bəs onda hardadır bu şirin-şəkər qız? Kimin yanına qoyub onu Aytən?! Kimin?! Bir dəqiqə!!! Olmaya o naməlum cənab...?! Kimdir?! Ya “ögey oğulları” ya da...Yox, yox, yox!!! Başqa variant istəmmirəm mən.Onsuz da yetərincə gic duruma düşdüm.
Əlimi alnıma aparanda tər pulcuqlarını sezdim.Yenə tər içindəyəm.Şkafın üstündəki quru salfet paketini görüb cəld ordan bir salfet qopartdım.Böyük güldan süni güllərlə dopdolu.Vazlar.Şmadan.Çərçivə.Nəfəsim kəsildi. Əlimi