uzadıb çərçivəni götürdüm.Aytən və onun əri. Deyəsən onlar idilər. Aytənin məssum halı. Arxadan İlhamın boynuna sarılıb yanağından öpməsi.İlhamın isə divanda ayağını ayaq üstə aşırıb əyləşərək obyektə qbütün qəbilə gülümsəməsi.Çərçivəni əlimdə bərk-bərk sıxdım.Qırmaq istədim. Döşəməyə çırpmaqdan özümü güclə saxladım.Əllərim titrəyirdi...
...
Maşından enib holdinqə ayaq basdım.Pilləkanlarla çıxmağa başladım.Kim məni görürdüsə salam verib hal-əhval soruşurdu, qısa-qısa cavablayıb yoluma davam edirdim.Deyəsən əsəbiliyim hiss olunurdu. Hım də açıq-aşkar. Dəstəyi burub qapını açdım.Kabinetimdə masam arxasında əyləşərək ayaqlarını ağayana tərzdə masaya qaldırıb mənə kinayəli baxışla ultimatium göndərməyə çalışan Yuriyi görən kimi təpəmdən tüstü qalxdı.Kobudluqla ayaqlarını masadan döşəməyə atıb yaxasından iki əlli yapışaraq divara itələdim.
-Sən nə vaxt adam balası olacaqsan?!-səsimi qaldırdım.
Centelmencəsinə yaxasını əllərimdən xilas edərək məni özündənrazılıqla süzdü. Bir kəlmə etmədən sakit tərzdə çıxıb getdi.
...
Günortadan xeyli keçmişdi.Artıq işim qalmadığım üçün Maksimə getməyə qərar aldım.İş məni az da sakitləşdirirdi. Əsəblərimi qaydaya salırdı. Aytənin varlığı az da unutmağıma köməklik göstərirdi. Amma sdaha işim yox idi deyə onun son halı gözümün önündəgetmək bilmirdi. Ələlxüusu hekayəsi mənim narahatçılığımı birə beş artırmışdı.
Maşınla deyil, ayaqla getməyə qərar verdim.Piyada olub düşdüm yollara.Arada-sırada ayaq saxlayıb gənc sevgililərə baxırdım.Dodaqlarım xəfifcə təbəssüm edərək məni düşündürməyə vadar edirdi. Ora-bura qaçışan balaca uşaqlar mənə Dənizi xatırladırdı.Evli, cavan cütlükləri görərkən isə içimdə əmələ gələn və yayılan boşluğa ad tapa bilmirdim.Amma yaşları ağarmış cütlüklər isə məni yerlə bir etməyə yetərdi.
Tələsik parkların birinin ərazisinə daxil olaraq skamyada əəyləşdim.Pencəyimi çıxardıb köynəyimin boğaz düymələrini açdım.Qalstuksuz idim bu dəfə.İrəli əyilib dizlərimə dirsəkləndim.
...
Maksim mənə şirə dolu qədəhi