b və hazl-hazırda komadadır.Göz yaşları içində özümü tələm-tələsik çatdırdım xəstəxanaya. Həkimlər yaşamaq şansının çox az olduğunu bildirəndə səsim xəstənanı bürüdü.Məni sakitəşdirə bilmirdilər.Lap axırda qoluma iynə vurub yatızdırdılar.Axşama yaxın gözlərimi açdım.Leylanı görən kimi hıçqırıqla ərim haqqında söz almağa başladımsa, bütün səylərim puça çıxdı.Leyla heç nə bilmirdi.Aparat-qurğudan azad olub palatadan çıxmağa müvəffəq oldum.Həkimlərlə dava-dalaş sala-sala onun yanına girməyə icazə istəyə bildim axırda.İçəri girdiyimdə göz yaşlarım axmağa başladı.Ayaqlarımı güclə yerdən qopardaraq addımlamağa başladım.Nəfəsim get-gedə kəsilirdi.Titrəyən barmaqlarımla əlinə toxundum...
Muradla Həsən hadisəni araşdırdıqdan sonra bu qəzanın təsadüfi olmadığı ortaya çıxmışdı.Heç nə anlamırdı.Beynimə heç nə girmirdi.
İlham sükan idarə edərkən qarşıdan ildırım sürətilə gələn maşını görüb cəld davranaraq yolun digər kənarına keçdi.Elə bu vaxt həm arxadan, həm də öndən gələn maşınlar və...!!!
Hər 2 maşındakı qara paltarlı adamlar ilk öncə xəstəxanaya gətirilsələr də, az müddət içində ölüm xəbərləri yayılmışdı.
BU-TƏSADÜF OLA BİLMƏZ!!!
Bu sözləi beynimə həkk edərək hər dəfəsində nifrətlə təkrarlayırdım.Artıq 15 gün keçmişdi.Özümə az da olsa gəlib işimin başıma dönsəm də, işləyə bilmirdim.Bütün fikrim, olan-qalan canım orda-ərimi yanında idi.Axı kim???
Hər səhər -baş ağrısı. Hər gecə-göz yaşları.İşdən tez-tez icazə alıb xəstəxanaya gedirdim.Mənim halıma acımaları vecimə deyildi.
Muradla Həsən atalarının qatilinin izinə düşmüşdülər.Amma ipucu yox idi ortalıqda. LƏNƏT!!!
1 ay tamam oldu.Mən həəmişə yanına gəlib əlindən tutaraq göz yaşları içində məni buraxmaması üçün yalvarırdım...
Leyla mənə dayaq olurdu. Arada onun xahişini yerə salmayıb bir yerdə yemək yeyirdik.Mənə stimul verirdi yaşamaq üçün.Acılar içində qıvrıldığımı görürdü.Məni olduğu kimi qəbul edirdi.Dərdlərimi çəkinmədən ona danışırdım.Göz yaşlarımız bir olub axırdı.Saçlarımı sığallaması məni ərimi