xatırladırdı...
2 aydan sonra.Leylanın işə gəlməməsi məni təəccübləndirsə də, onun mənimlə əlaqə yaratmaması təşvişə sabəb oldu.Panika içində onu tanıyan-bilən adamlardan Leylanı soruşurdum.Qeybə çəkilmişdi qaraşın Leyla.Ailəsi dəli olmaq dərəcəsinə çatmışdı.Bir tərəfdən ərim, digər tərəfdən rəfiqəm.Kimi düşünüm bilmirdim.İşdən istefa edib sakit başla düşünməyə başladım.Bildiyim bütün pazlları tökdüm ortalığa.Kim?! İlham!!! Hardadır o əclaf?! Muradla Həsən onun xaricdə kef etdiklərini nifrətlə qeyd etdikədn sorna şübhələrimi onlarla paylaşdım.Ola bilərmi?!
Onun izinə düşməyə çalışsalar da, nəticə sıfır! Hansı cəhənnəmdə olduğu bilimirdi.
Həkimlər mənə ərimin bütün həyat fəaliyyətinin durduğunu deyəndə sanki o yox, mən öldüm.Qəbul etmək istəmədim.Onun ayılması başımı sinəsinə qoyub elə bir gecəni ordaca keçirtdim.Mənə yaxınlaşa bilmirdilər.Düz 1 həftə mənimlə dil taparaq onu aparat-qurğulardan ayırdılar....
Onun dəfnindən sonra evə qapandım.1 ay. Arada Muradla Həsən gəlib mənə yoluxurdular.Evdə ölü idim.Ruh kimi dolaşırdım.Onun köynəyindən ətrini almağa çalışırdım.Yatarkən başını qoyduğu yastığı qucaqlayırdım.Güclə yeyirdim. Yatmaq və ölmək istəyirdim.Ağlamaqdan gözlərim şişmişdi.
40 verildikdən sonra dayanmaq bilmədən çalının telefonun dəstəyini qaldırıb tanış səs eşitməyimlə həyatın durması bir oldu.Leyla!!! Ağlayaraq yalvarırdı.Tez özümə gəlib ünvanını öyrəndim.Balaca gecəqondu tipi evin pilləkanında büzüşmüşdü.Tələsik taksinin pulunu ödəyib özümü onun yanına yetirdim.Bərk-bərk qucaqlayıb göz yaşları içində nifrətlə danışmağa başladı.Onun yoxa çıxdığı gün 2 nəfər əzələli yapışıblar ondan və güc-bəla ilə mindiriblər maşına.Qarşısında rahatlıqla əyləşən adamı görməyi ilə şok oldu.Fikrətin iyrənc gülümsəməsinə ona yumrualqr buraraq maşının qapısını açmağa çalışdı.Amma burnuna gələn kəskin iydən huşunu itirdi. Bir də gözlərini açanda özünü tanımadığı məkanda gördü.Ətraf yarıçılpaq qadınlarla dolu idi.Kimdən söz soruşsun bilmirdi. Yanında qorxaq baxışlarla