, vəssəlam!
-Xoş gördük!-deyə cavabladı.
...
Onun üz cizgilərindən anladım ki, məsum “qız uşağı” deyil, həyatın sərt üzü ilə tanış olan “QADIN”dır.
Ya feminist, ya da femme- fatale!!! Kraliçalara xas yürüşü. Sanki onun gəlişini gözləyirdilər. Özünə əminliyini sezməmək mümkün deyildi.Əlindəki klatçı masaya buraxıb əyləşdi. Minimum makiyaj. Sadəliyi ilə göz oxşayan aksesuar dəsti. Baxışı, təbəssümü.
Məclisi anidən özünə gəlib canlandı.Bir-birinə qarışıb qaldıqları yerdən davam etdilər. Mən isə sanki ovsunlamışdım. Kimsə məni lənətli sehrə salmışdı sanki. Nəfəs almağım belə bəlli deyildi. Gözlərim “o”ndan çəkə bilmirdim. Axı kimdir?!
Qoluma kimsə toxundu.Diksinib başımı çevirdim.Maksim cənabları. Mənə hiyləgər gözlərini zilləyib gülümsəməsinə nə ad verim indi?!
-Məsləhət görməzdim. O-sənin qadınlarından deyil.
Əlimdəki qədəhi birbaşa başıma çəkib boşaltdım.
-Nə istəyirsən?
-Heç. Sadəcə sənin yaxşılığını istəyirəm.Bunun nəyi pisdir?
-Xoşdur.-qupquru səsləndim
Hər nə qədər çalışsam da gözlərimi təkrar-təkrar ona yönəltməkdən özümü saxlaya bilmədim. Ətrafdakı insanları peşəkarlar kimi analiz etməsini anladım.
-Nə hiss edirsən?
Səbr! Bu adamın məqsədi nədir? Nə zəli kimi yapışıb qanımı sorur?
-Heç nə!
-Sən dedin, mən də inandım,-deyərək asta səslə güldü.Bunun üçün ikimizin də axmaq olması və dəlixanadan betər yerə düşməsi lazımdır.
-Sənin mənimlə dərdin nədir?
-Səndən müsbət enerji aldım və sənə yardım əlini uzadıram.
Maksimin cavanlarından daha çox özünün rahatlığı və içdən gələn səmimiyyəti xoşuma gəlirdi. Ona baxıb başımı bulaya-bulaya bağçaya çıxdım. Üzümü göyə tutub təbəssümlə ağlımda nəyisə götür-qoy etməyə başladım.Maksimin gəlib qarşımda dayanaraq mənim hərəkətimi təkrar etməsini sezib başımı balaca uşaqlar kimi aşağı saldım.
-Kimdir o?-soruşub yanından uzaqlaşdım.
Skamyada əyləşib cavabını gözləyirdim. Masksim daha geniş təbəssümlə səmaya baxdıqdan sonra uşaq şıltaqlığı ilə addımlayıb yanımda əyləşdi.Mən dizlərimə dirsəklənib ona baxdım.