boş-boş corablarıma zillenib baxmaqda idim.Tırtap! Kiminse yıxılışı.Tanış ses.Ayağa qalxdım.
Ayten qucağında balaca qız uşağı ile zala daxil oldu.Mene baxmadan pillekanlarla yuxarı çıxmağa başladı.Aniden gelen gücle ele ayaqlarımda corabla izini teqib elemeye başladım.Qız ala gözleri ile mene baxaraq saf tebessümle gülümseyirdi.Qeyri-ixtiyari qarşılıq verdim.Ayten otaqların birinin qapısını açıb içeri girdi. Neyleyim indi men? Qapı açıq qalmışdı.Yavaşca yaxınlaşıb kandarda özüme yer seçdim.Ayten qızı balaca çarpayıda uzandırıraq alnına öpüş yapışdırıb ayağa qalxdı.Meni qapı ağzında gprse de teeccüblenmedi.Yanımdan keçib başqa otağa girdi. Men ise içimdeki sese qulaq asaraq qızın çarpayısına qeder geldim.Qıçı azacıq qanamışdı.Amma balaca bunun ağrısını hiss etmirdi deyesen.Davamlı gülümsemesi vardı.Gözlerindeki parıltı ümid bexş edirdi.Diz çöküb yanağına sığal çekdim.
Aytenin addım seslerini eşidib çevirldim.Elindeki tutduğu aptek qutusunu yere qoyaraq qızın yanında eyleşdi. Menim izleyib netice çıxartmaqdan başqa bir yolum yox idi artıq. Ağlıma ilk gelen fikir-Aytenin qızı olması idi.Baxım görüm bu ne derecede real çıxacaq?!
Ayten qızı qaldırıb otuzdurdu. Balacanın ele şirin, mesum tebessüm var idi ki! Dayanmaq bilmeden gülümekde idi.Ayten qutudan yodla pambıq çıxardıb qıçına vurdu.İncelikle üfürdü.Plastirle qapadıb qızı çarpayıdan döşemeye düşürtdü.Balaca maraqla mene baxıb şehadet barçağı ile burnuma toxundu. Asta sesle güldüm.Ve birden otaqdan çıxdı.
Ayten qutunu çarpayının altındakı boşluğa iteleyib ayağa qalxan kimi meen de qalxdım.Gözlerime evvelkitek nezer salaraq getmek isteyirdi ki, bileyinden yapışıb dayandırdım.
-Kimidr o?
-Sence?
-Qızın?!
-Niye de olmasın?!
Bu qadının soyuq terzde kinayeli danışığı yavaş-yavaş eseb sistemime öz tesirini göstermeye başlayırdı.Bileyini barmaqlarımdan azad ederek qapıya qeder çatmışdı ki, celd qapını qapadıb qollarımla her 2 terefden ehateledim.Küeryi mene teref olduğundan saçlarının xoş rahiyesi meni mest

<< 1 ... 37 38 [39] 40 41 ... 84 >>