mart 2010
P.S. Romanda yazmadıqlarım:
Qeyd 1.
Boğaziçində günəşin qürub elədiyi bir zaman Züleyxa qəfil ciddiləşdi:
- Mən Quran oxumaq istəyirəm, - dedi və üzümə baxdı.
- Elə burda, - mən təəccübləndim.
- O mənada yox, Quranı öyrənmək üçün oxumaq istəyirəm.
- Günahlarını yumaq istəyirsən? - deyə onu sancdım.
- Günahsız insan yoxdur. Sadəcə, mənə elə gəlir ki, adamlar müqəddəs kitablardan ayrı düşməsələr yaxşıdır. Həm də ki... - Sözünün dalını gətirmədi, susdu, sonra nə güman elədisə, - bilirsən, mən Quranı oxumaqla onların yanına (yəqin, baba və nənəsini nəzərdə tuturdu) təmiz getmək istəyirəm... Bəlkə hələ oruc da tutdum, namaz da qıldım... Sonra güldü. Güldü, güldü və yenə də qəfil ciddiləşdi.
- Bilirsən, niyə gülürəm? Çünki heç kim, elə sən də dediklərimə inanmırsınız. Bəlkə ölüm yaxınlaşır?!
- Xəstəliyin-zadın var ki?
- Yox, tam sağlamam, - dedi və ayağa qalxdı. - Dediklərimə fikir vermə. Hərdən olur belə şeylər...
O, çantasını sallaya-sallaya getdi. Mən bir müddət onun arxasınca baxdım, sonra yerimdən durub, müti qullar kimi onun dalına düşdüm...
Qeyd 2.
- Siz onun gözəlliyini görmürsünüz? - deyə Züleyxanın yarıçılpaq şəkillərinə işarəylə soruşdum.
- Siz buna gözəllik deyirsiniz?! - deyə Fatimə xanım sualıma sualla cavab verdi. Onun sifətində şəklə və mənə qarşı bir ikrah vardı.
- Təkcə mən yox. Onu sevənlər yüzlərlə, minlərlədir. Züleyxa onları bu gözəllikdən məhrum eləmək istəmirdi. Əgər siz də bədənnüma güzgünün qabağında dayanıb özünüzə baxsanız, bədəninizdən xoşunuz gələr.
- Küfr danışmayın. Bu günahdır.
- Amma siz Züleyxaya oxşayırsınız, sanki bir almanı iki bölüblər. Məgər, gözəl qadın öz bədəniylə, fiqurasıyla öyünmür? Təkliyə düşəndə güzgünün qabağında anadangəlmə durub öz bədənindən həzz almır?
- Həddinizi aşırsınız, - deyə Fatimə xanım əsəbiliklə qışqırdı.
- Amma yerinizə olsaydım, hərdən belə edərdim. Çünki çox gözəlsiniz...
O, susdu, deyəsən, yumşalmışdı və mən fürsətdən istifadə edib, növbəti sualımı verdim...
İyul