n arasını da göstərməyi qıymırdı, amma Yusifə bütün bədənini təslim edib...
- Ey, niyə fitkrə getdin? - Züleyxanın səsi məni şeytani hiss və düşüncələrdən ayırdı. - Yusiflə əlaqələrimiz üç aydan çox davam elədi. Bunu Fatimə bilirdi. O, hər gün məni hədələyirdi ki, atama deyəcək. Mənim vecimə də deyildi. Hamilə olmağımdan birinci anam duyuq düşdü. Həmin axşam atam məni səhərə kimi döydü və səhər açılmamış kəndə - babamgilə apardı. Amma burada da məni sakit qoymadılar. Anam mamaçaların birinin əliylə uşağımı saldırtdı. Mən buna heyifsilənmədim də. Çünki analıq hisslərim hələ oyanmamışdı. Mən sevilmək istəyirdim, güclü erkək qollarına ehtiyacım vardı.
Hərdənbir Yusiflə görüşürdük. Bir bəhanəylə evdən çıxırdım. Biz hisslərimizi onun əmisioğlunun qarajında sərinlədirdik. Amma elə zaman gəlir ki, hisslər də tükənir. Yusif əsgərliyə - Qarabağa getdi və mən tək qaldım. Təklik məni sıxırdı. Məni şəhərə də buraxmırdılar. Evdə də gün verib-işıq vermirdilər. Anam məni özümdən yaşlı, dul bir kişiyə ərə vermək, bununla da onları gözləyən "rüsvayçılıqdan" canlarını qurtarmaq istəyirdi.
Məni ömürlük ana olmaq şərəfindən xilas eliyən mamaça məni dilə tutdu ki, onun şəhərdə yaşayan rəfiqəsilə tanış olum. Bu tanışlıq mənim kimi gözəl qıza gərəkli olardı.
Mamaçanın dediyi xanım doğrudan da qəşəng idi, kişilərlə dil tapmağı bacarırdı. Mən onun təklif etdiyi kişilərlə yatmalı olurdum. Bir gün Gülzar dedi ki, o qadının adı beləydi, yaxşı pul qazanmaq, həm də xarici gəzmək istəyirəmsə, onunla birgə Dubaya gedim. Pul-para da lazım deyil, istədiyim paltarı ala və geri qayıdanda yaxşı pula sata bilərəm. Mən Dubay adını bir neçə dəfə eşitmişdim. Bilirdim ki, ora alverçilərin məskənidir. Gülzar xanım öz tanışları vasitəsilə mənə xarici pasport düzəltdi və Dubay həyatım başladı. Anamgil buna etiraz etsələr də, babam mənim tərəfimi tutdu. "Onlar da müsəlmandılar. Müsəlmandan bizə zərər gəlməz", dedi. Kişilərdən öncə gözlərimi şəhər qamaşdırdı. Kişilərin göz qamaşdırması yalan sözdür.