qoymazdı.
Çətin vaxtlarıydı. Mən Dubaydan gələndə onlara pal-paltar gətirirdim. Babam da Fatiməylə qalırdı. Məhəmmədi, Fatimənin oğlunu çox istəyirdim. O, mənə heyranlıqla baxırdı, saatlarla qucağımdan düşmürdü. Şeytan idi, mələy idi, bilmirəm, amma mən ona vurulmuşdum, çox istəyirdim. Elə görmək istəyirəm onu...
Söhbətimizin bu yerində ofisiant deserti gətirdi, yanında erkən yetişmiş üzüm də vardı. Züleyxa:
- Biz üzüm istəmədik axı.
- Patronumuz göndərdi, - deyə ofisiant restoran sahibini göstərdi. Nəcib bəy Züleyxa xanıma uzaqdan təzim elədi.
- Dubaydakı xoşbəxt həyatım uzun sürmədi və gecələrin birində məni yerli polis həbs elədi. Bu həbsdən çox, təcavüz idi. Elə bil, bizi izləyirmişlər. Halbuki, evin sahibəsi hər şeyə cavabdeh idi. Onun da güdükçüləri vardı, daim gözdə-qulaqda idilər. Polislər qəfil basqın elədilər. (O,basdırdılar", - dedi). Evdə başqaları da vardı. Hamımızı tutub, maşına doldurdular və çığırışa- çığırışa polis şöbəsinə gətirdilər. Düzü, mən o günləri xatırlamaq istəmirəm, daha doğrusu, o günlərdən, xatirələrdən qaçmaq mümkün deyil, çünki mənim keçmiş həyatımdır, bəlkə də ən düşündürücüsüdür. Fikirləşirəm ki, Gülzar xanım bilərəkdən məni ələ verib. Görünür, ona sərf eləmirmişəm. Çünki ondan çox faiz istəyirdim. Təkcə mən yox, başqaları da. O, bizi aldadırdı... Belə-belə işlər...
Züleyxa xanım dayandı, siqaret qutusuna əlini atdı, amma qutu boşuydu. Çantasına baxdı, başını yellədi. Ofisiant onun narahatlığını görüb özünü yetirdi. Züleyxa xanımın siqaret axtardığını görüncə:
- Həmən gətirərəm, - dedi və siqaret dalınca qaçdı.
Biz ofisiantı, Züleyxa demiş, qarsonu gözlədik. Ona qədər isə hər ikimiz Boğaziçinin seyrinə daldıq.
Qarsonla birgə siqaret də gəldi.
- Mən "Volter" istədim, bu nədir? - deyə Züleyxa ona acıqlandı.
Ofisiant dəfələrlə üzr istəyib yenidən geri qaçdı və lazım olanı gətirdi. Mən fikir verdim ki, siqaret qutusunun üstündəki yazılar oxşar olduğundan qarson onu səhv salıb. Züleyxa xanım siqaret yandırdı və bir qullab