sonradan bildim, daha doğrusu, Orhun bəy özü mənə danışdı. Yoxsa ki, mən bu diplomatik məsələləri haradan bilirdim?!
Həbsxanadan bıraxılan kimi, yəni ölkə ərazisindən hələ çıxmamış konsulun maşını məni səfirliyə gətirdi. Şərtə görə, mən buradan ekstradisiya olunmalıydım, öncə İstanbula aparılmalı, sonra Bakıya göndərilməliydim. Biz gecə reysilə İstanbula gəldik. Ah, gözəlim İstanbul! Yəqin anlayırsan ki, mən Bakıya qayıtmadım. Orhun bəy bu məsələni necə həll elədi, öyrənə bilmədim. O, ciddi məsələləri mənimlə müzakirə etmirdi.Orhun bəy əvvəlcə məni İstanbulda tutduğu evdə saxlayırdı. İstəmirdi ki, kimsə onun bir fahişə ilə yaşadığını bilsin. Çünki müsabiqə barədə məlumatlar bura da çatmışdı. Hələ bəlkə Bakıda da bunu bilirdilər.
- Yox, biz sənin barəndə Türkiyə mətbuatından xəbər tutmuşduq. Model olandan sonra, - dedim.
- Mənsə elə bilirdim ki... Nəysə... Orhun bəyin heç kimi yoxuydu. Arvadıyla 11 il yaşamışdı, amma sonradan ayrılmışdılar, varisi də yox idi. Bir il ayrı yaşadıqdan sonra o, məni atasından qalma malikanəyə gətirdi. Atası orduda general olmuşdu.
Sən malikanəni görməmisən, çox gözəldir, Mərmərənin düz sahilində yerləşir. Vaxt gələr, mən sənə oranı göstərərəm. Burdan malikanəyə 3-4 kilometr ancaq olar.
Orhun bəy məni çox sevirdi, ona görə də ölməzdən öncə mənim arzularımı həyata keçirmiş, "Bahar çiçəkləri" gözəllik salonunu açdırmış, sən bayaq onu gördün, gözəldi, eləmi? - başımla təsdiqlədim, - vərəsəlik hüququnu da mənə vermişdi. Onun ürəktutması vardı və gecələrin birində ürəktutmasından keçindi. Çox qorxmuşdum. Onun ölüsündən yox, tək qalmağımdan. İlk günlər nə edəcəyimi bilmirdim. Sağ olsun dostlar, məni bu vəziyyətdən çıxardılar.
- Dostların arasında Sərdar Küçükbəy də vardı, yəqin? - deyə söz atdım.
- Yox, biz onunla sonralar tanış olmuşuq. Özü də mən Orhun bəyə sədaqətliydim.
"Orhun bəyə sədaqətliydim". Züleyxanın bu fikri, yəni keçmiş zamanda danışması çox məsələyə ayıdınlıq gətirdi. Amma bu mənim vecimə deyildi. Qatar çoxdan