imansızlığı, sərhədsizliyi təbliğ edir. Çünki monodil dilsizlik, dinsizlik deməkdir. Hər quşun, ağacın dili olduğu kimi, millətlərin də öz dili olmalıdır. Yalnız quldurların, terrorçuların, fahişələrin vahid dili və dini ola bilər. Çaşan insanlar yolunu azmış heyvan sürüsünə bənzəyir, qarşısına çıxan hər şeyi və hər kəsi tapdalayırlar.
Mən öz düşüncələrimi doğma ölkəmin timsalında izah edirdim və onu misal gətirirdim.
- Son zamanlar məni ən çox iki məsələ düşündürüb. Birincisi: Bir müddət öncə qloballaşma tərəfdarları milli atlantların gözdən salınması kampaniyasını aparırdılar. Əcnəbi donor təşkilatlar üzdə olan ziyalılarımızın nüfuzuna zərbə vurmaq üçün "sapı özümüzdən olanları" yemləyirdi. Onların fikri beləydi ki, "müsəlman-neft ölkəsi" olan Azərbaycanda hər hansı kataklizmlər baş verərsə, ictimai rəyə təsir edə biləcək, yəni xalqı bir araya gətirə biləcək ziyalı olmasın. Axırıncı bir ildə isə hakimiyyətin içərisində olan bəzi qüvvələr bu kampaniyanı gücləndirib. Hər iki qüvvə özünü yazar adlandıran adamlardan istifadə edir. Amma həmin adamlar anlamırlar ki, dəyərli ziyalıları nüfuzdan saldıqca, özləri də hörmətdən düşür və tədricən ölürlər. Çünki yazıçını yazıçı xilas edə bilər. İkincisi: Azərbaycanda postmodern düşüncəsi altında nihilizm baş alıb gedir. Bu proses bütün dünyanı dolaşır. Ötən əsrin əvvəllərində siyasətdə, mədəniyyətdə,rəssamlıqda, ədəbiyyatda bu proses hökm sürürdü. İnsanlar azadlığa can atırdılar, milli nə vardısa ondan imtina edirdilər. Bu azadlıqsevərlik nadanlığa, harınlaşmaya, nəticədə isə, kataklizmlərə, müharibələrə gətirib çıxardı. Müharibələr insanları humanistləşdirdi və dünya düzənində bir harmonik proses başlandı. Hər bir sahədə insanların rahatlığına gətirib çıxaran əsərlər meydana gəldi. İndi dünyada, o cümlədən də Azərbaycanda bir harınlaşma prosesi gedir və mən kataklizmlərin, müharibələrin baş verəcəyindən narahatam. Kimsə demişdi ki, Manhettendə əkiz göydələnlərin terrorçular tərəfindən partladılması postmodernin