ı yalayırdı, yəqin həmin zaman, yəni bu sirli və ehtiraslı yalama zamanı gözəlçəni xəyalında canlandırırdı.
Biz indi həmin həyatı yaşayırdıq, daha doğrusu, biz həyatı kinolardakı kimi yaşamaq istəyirdik...
- İndi neyniyək? - Qadir məndən soruşdu. Mən çiynimi çəkdim, sonra:
Gözləmək lazımdır, - dedim.. Qadir:
- Dərsə gedəndə onu lağa qoyarıq.
- Yusif bizi əzişdirər, - mən onun bu sarsaq təklifinə qarşı çıxdım.
- Qorxaq, Yusif bizə neyniyəcək? Uzaqbaşı Züleyxanın atasına deyərik. Bir müddət dinməz dayandıq. Otaqdan səs-səmir gəlmirdi.
- Yaxşısı budur balıqçıların yanına gedək, balıq tutaq, onu sataq və Züleyxanın istədiyi pulu verək...
Sahilə düşdük. Hava küləkli olduğundan dənizin sahilində heç kim yoxuydu. Bir az sahildə veyilləndik, küləyin ora-bura qovduğu dalğalara tamaşa elədik. Qağayılar yoxa çıxmışdı, yalnız bir qağayı dənizə enmək üçün çalışırdı, öz dilində nəsə deyirdi, görünür, suyun üzündə nəsə görmüşdü, ancaq külək ona aman vermirdi və yenidən geri atırdı, adalara tərəf dartırdı... Həmin gün, elə sonrakı günlər də biz balıq tuta bilmədik. İşimiz-gücümüz həyətdə oturub Züleyxanı gözləmək idi...
Bir gün, o özü bizi çağırdı, şəhadət barmağıyla işarə elədi ki, bizə sözü var. Hər ikimiz ürəyimizdə sevindik.
- Kim mənə Yusifin ora girdiyini xəbər eləsə, sinəmi ona göstərəcəm, - deyə Züleyxa barmağını qoca əncir ağacına tərəf tuşladı.
- Budlarını da? - Qadir tələsik soruşdu. Züleyxa:
- Onları da, - deyə razılaşdı, - ancaq heç kim bilməsin. - Sonra isə barmağı ilə bizi hədələdi, gülə-gülə qapını örtdü və otağın içində zümzümə eləməyə başladı. Biz yerimizdən tərpənmirdik. O, bunu duydu, səsini kəsdi, qapını qəfil açdı və:
- Niyə qurumusunuz, gedin də! - dedi və qapını çırpdı.
Biz yerimizdən götürüldük. Pillələrdən düşəndə Qadirin ayağı mənə ilişdi və təpəsiüstə yerə gəldi, incəvardan qumluğa düşdü, bir şey olmadı. Eləcə ufuldaya-ufuldaya dirsəyini ovuşdurdu. Onun qapqara üz-gözündə əzabqarışıq xoş ifadə duydum.
Züleyxanın "ora" saydığı yer qoca