i ilə kişiləri cılızlaşdırır...
Taksi tutub mehmanxanaya gəldim. Bakıdan gətirdiyim araqdan bir çappa stəkan içdim, restorana qalxıb şam elədim. Otağıma qayıdandan sonra uzun müddət yuxuya gedə bilmədim. Arağın da təsiri ölüb getmişdi. Televizorda maraqlı kinolar axtardım. Tapdıqlarıma da sona kimi baxa bilmədim, hövsələm çatmadı. Bəzi kanallar pulluydu. İstəsəydim baxa bilərdim. Amma orda da fərli bir şey tapacağıma əmin deyildim. Pornofilmlər məni heç zaman cəlb etməyib... Pəncərəmin önündə dayanıb yuxuya getməyə hazırlaşan şəhərə baxdım. İstanbul şıltaq körpələrə bənzəyirdi, sayrışan işıqlarından anlamaq olardı ki, yatmaq həvəsi yoxdur. Bir-birimizə oxşayırdıq. Züleyxa, İstanbul və mən. Biri əbədi yuxuya getmiş, biri daim oyaq, biri isə ikisinin ortasında. Amma yatmaq lazımıydı. Gecələr yuxulu adamları, gündüzlər ayıqları sevir.
Qar kimi ağ çarpayıma uzandım. Döşəkağının bəyazlığı və təmizliyi qəlbimdə qəribə hisslər yaradırdı...Nə illah edirdimsə, yuxum gəlmirdi, görünür, bu da ondanıydı ki, yuxu haqqında çox düşünürdüm. Yatağımda o tərəf-bu tərəfə çevrilə-çevrilə gecəni birtəhər yola verdim...
* * *
Səhər açılan kimi "Bahar çiçəkləri" gözəllik salonuna gəldim. İndi buranı Züleyxanın ən yaxın rəfiqəsi Əslihan xanım idarə edirdi. Gözəlliyinə söz ola bilməzdi. Amma ətiacı və eqoist qadınlara bənzəyirdi. Bu cür qadınların dodaqları nazik, döşləri xırda olur, amma bədən quruluşuna söz ola bilməz: 90-60-90. Züleyxa, bəlkə də acıdil qızları qəsdən seçirmiş, onu üstələməsinlər deyə. O:
- Züleyxadan sizə yalnız bu qalıb, - dedi və mənə bir şəkil uzatdı.
Bu, üç yaşlı Məhəmmədlə Züleyxanın şəkliydi. Balaca Məhəmməd Züleyxanı qucaqlamışdı, sanki onu iyləyirdi. Züleyxa bu şəkli mənə Boğaziçində göstərmişdi və onu portmanatında gəzdirirdi...
- Zinət əşyalarını heç sevməzdi, bir dəfə taxan kimi rəfiqələrinə paylayardı, -deyə Əslihan xanım əlavə elədi.
Bununla da o demək istəyirdi ki, Züleyxanın nə mülkünə, nə də var-dövlətinə iddia eləməyə dəyər. Evlərində də bu