ə də kəsmədik. Bəlkə də onu xatırlamaqdan qorxurduq, amma dəqiq bilirəm ki, həmin vaxt o, bizim ürəyimizdəydi. Yəqin ki, mən onu gözəl "Malena" kimi, o isə "Göyçək" xanım kimi xatırlayırdı... Biz ayrılanda Sərdar bəy:
- Mən demək istəmirdim, bəlkə də bunun Züleyxa xanımla əlaqəsi yoxdur. Amma son zamanlar onun yanına bir oğlan gəlirmiş, Məhəmməd adında, - dedi, - Göytəpə universitetinin tələbəsiymiş, Göyçək xanımın qohumuymuş. Züleyxa xanım öləndən sonra həmin oğlan da yoxa çıxıb. Bəziləri ondan şübhələnir. Çünki bir PKK terrorçusunun gündəliyindən onun adı tapılıb. Lap təzəlikcə olub bu. Qəzetlər belə yazır.
Mən, sanki indi ayıldım, birdən yadıma düşdü ki, Züleyxanın bacısı oğlu Məhəmməd İstanbulda oxuyur və onların əlaqəsi olmamış deyil. Ürəyimdə sevindim, amma büruzə vermədim. Araşdırma üçün gözəl mövzu vardı. Bəlkə də ipin ucunu tapmışdım...
Otağıma qayıdan kimi yatdım və səhər erkən oyandım. Üzümü qırxanda gözlərimə fikir verdim, onlarda uşaq marağına oxşar nəsə vardı...
* * *
Göytəpə universiteti Boğaziçinin sol sahilində yerləşirdi. Mən Avropa hissəsində, Topqapının yaxınlığındakı "Montekarlo" otelində qalırdım. Yığcam, təxminən 20-30 nəfərlik mehmanxanaydı. Səhər yeməyi mansard-çardaqda verilirdi. Barmaqla sayılası müştərilərə İbrahim adlı qarayanız kürd oğlan xidmət eləyirdi. Oteldə qaldığım axşamlar çardağa çıxıb, Boğaziçini seyr edirdim. İbrahimə isinişmişdim. Müştərilər az olduğundan onun da bekar vaxtı çox olurdu. Mən ona özümlə gətirdiyim bir rus arağı bağışlamışdım, o isə əvəzini rakıyla çıxmışdı.
- Xocam, burda rus vodkaları fəzlə, yəni çox bahadır, - sevinclə demişdi.
İbrahimin arzusu yaxşı bir işə düzəlmək, ev kirayələmək, arvadını və balaca qızını da İstanbula gətirmək idi. Göytəpə universitetinə getmək istəyimi eşidəndə bir qədər tutuldu və:
- Xocam, mənim bir arkadaşım da orada oxuyurdu. Adı Dinqoydu, onu görsən məndən salam de, çoxdandır ki, zəng eləmir, - dedi. Sonra da başa saldı ki, Göytəpəyə "Üsküdar"dan vapurla, yəni gəmiylə də