Züleyxa, sanki dişlərinin ağlığını göstərmək üçün gülürdü... Dişləri Züleyxanın keyfiyyət markası, müasir dildə desək, brendiydi. Fatimə xanım:
- Siz hələ bu intervüyə (müsahibəyə) baxın, - dedi və saralmış səhifələrdən birini mənə göstərdi. Qəzetin tarixinə baxdım:
- Bu, çoxdanın müsahibəsidi, düz on il əvvəlin, - dedim.
- Nə olsun ki? Siz qəzetin tarixinə yox, onun içindəkinə, mənasına baxın. O, bizi ələ salır. Bizə nifrət edir. Bir buna baxın. Oxuyun!
Mən altından qırmızı xətlər çəkilmiş sətirləri oxumağa başladım: "Mənim əkiz bacım vardı. Fatimə adında. Gününü Allaha, Tanrıya ibadətlə keçirirdi, babamla nənəmin dizinin dibində oturub, höccələyə-höccələyə Quran oxuyurdu. Namaz qılırdı. Gecə-gündüz ərə getmək haqqında fikirləşirdi. İnanıram ki, o, Allaha dua edəndə də özünü yox, gələcək ərini fikirləşirdi. O, bədbəxt adam idi. İndinin özündə də onun xoşbəxt olduğuna inanmıram. Qorxuram ki, uşaqlarını da özü kimi bədbəxt edə. İmkanım olsaydı, onun uşaqlarını yanımda saxlayardım. Amerikaya, Fransaya oxumağa göndərərdim. Qoy, oxuyub adam olsunlar. Həyatı sevə bilsinlər..." Sonra müxbirin ailə həyatı qurub-qurmayacağı barədə sualı və Hakan bəy adlı bir popmusiqiçiylə təzə eşqi barədə sualı gəlirdi. Züleyxa "erkəklərdə sədaqət yoxdur. Mən onlara heç zaman könül vermərəm. Vücud başqa, könül başqa. Birinci hamıya məxsus ola bilər, ikincisi yalnız mənim özümə məxsusdur" cavabını verirdi.
Daha sonra müxbir Züleyxa xanımın zövqü ilə maraqlanırdı, hansı paltarlara üstünlük verdiyini, hansı xörəkləri sevdiyini soruşurdu. Cavablar hamısı Züleyxa xanımın düşüncələrinə və xarakterinə uyğunuydu. Amma məni heyrətləndirən başqa cavab idi. "Cocuqluq arkadaşlarımın tez-tez məni qonaq etdikləri şokoladlı dondurmaları xatırlayıram. Dünyada onlardan ləzzətlisi yoxdur. Heyf ki, nə cocuqluq var, nə də həmin şokoladlar və səmimiyyət. Mən onlarçün darıxıram..."
O, bizi unutmamışdı. Hamının əxlaqsız hesab etdiyi Züleyxa keçmişin xiffətini çəkirmiş. Məni fikirlərdən Fatimə xanımın