sonradan etiraf etmişdi ki, onu gözəl və varlı bir xanıma hədiyyə edib. Fotoqrafın ehtiyatsızlığı Züleyxa xanımı ələ vermişdi. Hamı bilmişdi ki, Sərdar bəyin rəsmini alan gözəl və varlı xanım Züleyxa Göyçəkdir. Bundan sonra qəzetlər bu cütlük haqqında çox yazdılar və təbii ki, onların böyük eşq macərası yaşadığını güman elədilər. Amma həqiqəti onların özlərindən başqa heç kim bilmədi.
Mənim "Hürriyyət+" qəzetində Çövdət bəy adlı bir tanışım vardı. Biz onunla bir müddət əvvəl Münhendə görüşmüşdük. "Sivilizasiyalar arasında dialoq" forumunu Almaniyanın Solçu yazarlar sindikatı Yaşıllar partiyası ilə birgə keçirirdi. Mən o zaman "Azadlıq" radiosunda işləyirdim və Açıq Cəmiyyət İnstitutunun maliyyə dəstəyilə tədbirə qatılmışdım. Cövdət bəy o vədə mənimlə bir yaşdaydı və "Hürriyyət+" kimi nüfuzlu bir qəzetdə köşə yazarıydı. Tədbirdə bir azərinin də iştirak etdiyini biləndən sonra mənə yanaşmış və öz doğması ilə görüşürmüş kimi məni bağrına basmışdı. Vətənə döndükdən sonra onunla əlaqələrimiz davam etmişdi və bu dəfə Türkiyəyə uçmazdan öncə ona zəng vurub xahiş eləmişdim ki, İstanbul səfərim zamanı məni Sərdar Küçükoğluyla tanış eləsin. "Heç problem yok". Cövdət bəyin mənə cavabı belə olmuşdu... Atatürk aeroportunda məni Cövdət bəy qarşıladı. Səhər yenicə açılırdı. Havada qəribə qoxu vardı. Qərib şəhərlərdən bu cür qoxu gəlir. Günəş İstanbul minarələrini təzə-təzə işıqlandırırdı. "Səni çox özlədik, Elçin bəy", - deyə o, azəri dostundan ötrü darıxdığını nümayiş elətdirmək üçün məni bərk-bərk qucaqladı.
Yolboyu ordan-burdan söhbət elədik. O, Sərdar bəylə danışdığını və bu gün günortaya yaxın məni gözləyəcəyini dedi. Sən demə, rəssamın emalatxanası mən qaldığım mehmanxananın yaxınlığında, Boğaziçinin sahilində, Atatürk Hərbi Liseyinin böyründəymiş.
Cövdət bəyin təkidlərinə baxmayaraq, nahar eləməkdən boyun qaçırdım və mehmanxananın yanında ondan ayrıldım...
Sərdar bəylə görüşməyim elə də çətin olmadı, çünki Küçükoğlunun azərilərə böyük rəğbəti vardı, ana babası