r tapança var. Bir dəfə yolnan hansısa şəhərə gedirdik, qəliz adı vardı, görüm nəydi o... əşi nəysə. Deməli, kimsə təklif elədi ki, viski içək. Maşını bir mağazanın qarşısında saxladıq, məlum oldu ki, burda viski yoxdur, amma bir üç yüz metr irəlidə - qəsəbənin içində tapmaq olar.
(ZÜLEYXA)..
Biriylə qəsəbəyə getdim. Bir də gördüm ki, həmin dükançı dalımızca düşüb, nəsə qışqırır, sən demə deyirmiş ki, ora piyada getsək, bizi soyacaqlar, avtobusla gedək, təzədən qayıdıb maşına mindik...
- Burda qəribə nə var ki?
- Necə yəni nə var? Özləri bizdən qayda-qanun tələb eləyir, bütün dünyaya meydan oxuyur, amma öz evlərində intizam yarada bilmirlər... Rusiyada başqa cürdür. Amerikadan qayıdanbaş bir həftə Moskvada qaldım. Səhərdən axşama kimi küçələrini gəzdim, denən bir köpəyoğlu sənin qabağını kəsib, nəsə tələb elədimi?
- Rusiya keçmiş Sovetlərin ən nəhəng ölkəsidir və hələ də orada qayda-qanun qalıb. Amma Amerika elə əvvəllərdən quldurlar məskəni olub da. Tarixdən oxumamısan? Amerikaya azad fikirliləri, sürgün olunanları, adam öldürənləri göndəriblər də, - deyə onun söhbətinə müdaxilə elədim, - sonra, - Amerikaya da elə belə baxmaq olmaz. O nəhəng ölkədir, - dedim.
- Mən şəxsən orda heç bir nəhənglik görmədim. İkiüzlülükdən başqa. İndi də görmürsən, Dağlıq Qarabağa 8 milyon dollar ayırıb.
Dostumun sonuncu sözləri Fatimə xanımın "Amerikalılar Qarabağda nəsə hazırlayır" sözlərini yadıma saldı.
Dostum isə danışmaqda davam edirdi:
- Nəysə, mürəkkəb məsələdir, - deyə dərindən ah çəkdi, - dur gedək. Bütün bunlar bizlik deyil. Məsələ daha da qəlizdir. Eşidib-bilən olsa, başımız ağrıyar.
Kafedən çıxdıq. Mən işə gəldim. Kompüteri açıb, informasiya arxivinə qoşuldum. Çoxdandır dünyada baş verənlərdən xəbərsiz idim.
Mail.ru saytında Türkiyə, İran və Rusiya dövlət başçılarının Ankara görüşü barədə məlumat verilirdi. Şərhçi öz mülahizələrində bildirirdi: "ABŞ-ın Avropa dövlətlərinə, eləcə də Avropa Birliyinə təzyiqləri getdikcə artmaqdadır və regionun ən aparıcı