Göyçəyin pərəstişkarlarından da həmin kadrı gözləyənlər vardı.
Nəhayət, həmin kadr. Xalası ətri əvvəlcə iyləyir, sonra erkəkləri başdan çıxaran əda və naz- qəmzə ilə onu boğazına, dodaqlarına çəkir...
Məhəmməd yaxınlıqdakı telefon köşkünə gəldi, "Bahar çiçəkləri"nin nömrəsini yığdı, telefonu götürən xanım salonun yerləşdiyi ünvanı və ora necə getmək olduğunu izah elədi.
"Bahar çiçəkləri" Nişantaşıdaydı. Bu məhəllə Məhəmməd yaşayan yataqxanadan xeyli aralı olsa da, ora piyada getməyi qərara aldı.
O, bu məhəllə barədə çox eşitmişdi, bilirdi ki, burada, əsasən, varlı adamlar yaşayırlar, ofisləri barmaqla saymaq olar.
Yolboyu Məhəmməd xalası ilə görüşü təsəvvür eləyirdi, amma ona necə yaxınlaşacağını, nə deyəcəyini bilmirdi. Bu cür məşhur və imkanlı adamların yanına düşmək də müşkül məsələydi. Bir yığın köməkçiləri və cangüdənləri vardı.
Nişantaşıya qədər kasıb məhəllələr gəlirdi. Tutqun dekabr havasında adamlar da tutqun görünürdülər, sanki hansısa hüznlü xəbəri eşitməyə hazırlaşırdılar. Cavanlar gözə dəymirdi, qocalar isə ömürlük həbsə məhküm olunmuş adamlar kimi boyunlarını büküb doqqazda oturmuşdular.
Dar məhlələr yuxarı - təpəliyə doğru aparırdı. Getdikcə hava, sanki işıqlanırdı, kasıb məhlələri zəngin evlər əvəz eləyirdiO, "Bahar çiçəkləri"nin yanına çatanda çiskinləyirdi. Aram-aram yağan yağışın qəribə, cansıxıcı aurası vardı. Məhəmməd hələ yarı yoldan geri qayıtmaq istəmişdi, amma bu fikrindən vaz keçmişdi. Şəhərin az qala ən hündür və sıx yerində olmasına baxmayaraq, "Bahar çiçəkləri"ndən müştəri əskik olmurdu. Onun qarşısında bahalı maşınlar yük daşıyan gəmilər kimi lövbər salmışdılar.
Məhəmməd gözəllik salonunun qarşısında xeyli dayandı, amma içəri girməyə cəsarət eləmədi və geri qayıtdı. Çiskin yağış aldadıcı olur. İlk anlar adama təsir eləməsə də, sonradan bədəninə hopur. Məhəmməd bərk islandığından elektrik lokantasının (dükanının) qarşısında dayandı, yağışın kəsməsini gözlədi. Sonra soyuqlayacağını zənn edib içəri keçdi.
Sıralanmış