ş televizorlarda müxtəlif səhnələr göstərirdilər. Və yenə də ona tanış mənzərə ekranda canlanırdı, mağazanın aurasına bir işıq, zənginlik gətirirdi. "Bahar çiçəkləri" salonu reklam olunurdu. Amma bu dəfə xalası yox, başqa bir xanım salondakı xidmətlərdən danışırdı. Nəzarətçilərdən biri yoldaşının qulağına nəsə pıçıldadı və hər ikisi astadan güldü. Məhəmmədə elə gəldi ki, onlar salonun əxlaqsızlıq yuvası olmasını düşünürlər və gülməkləri də ona görədir.
O, dükandan çıxıb, yataqxanaya gəldi. Səhərə kimi yata bilmədi və çarpayı yoldaşı Dinqoya "zinaya görə adam öldürmək günahmı sayılır?" deyə sual etdi. Dinqo ona müsbət cavab gətirdi. Bakıda verilmiş hökm İstanbulda təsdiq olunmuşdu, qalırdı onun icrası.
Məhəmməd bir neçə dəfə "Bahar çiçəkləri"nə gəlsə də içəri keçməyə cürət eləmədi. Salondan bir-birindən gözəl xanımlar çıxırdı. Elə bil, onları eyni zövqlü adamlar seçmişdilər və gözəllik müsabiqəsinə yollayırdılar. Xanımların hamısı da bahalı maşınlara minib oranı təmtəraqla tərk edirdilər.
Növbəti dəfə Məhəmməd salonun qarşısında görünəndə mühafizəçilər onu saxladılar və burada nə axtardığını soruşdular. Sən demə, onlar Məhəmmədin salon ətrafında fırlandığını dəfələrlə izləmiş və bu şübhəli şəxslə maraqlanmaq qərarına gəlmişdilər.
- Buraya nə üçün gəldin? - deyə sual edən mühafizəçiyə Məhəmməd:
- Züleyxa xanımı görmək üçün gəldim, - cavabını verdi.- Züleyxa xanımı ürəyi istəyən hər kəs görə bilməz.
- Mən hər kəs deyiləm, onun qohumuyam, özüm də Bakıdan gəlmişəm.
"Bakı" sözünü eşidən mühafizəçi çaşan kimi oldu:
- Züleyxa xanım Bakını heç xoşlamaz, - dedi.
Bu zaman salondan bir xanım çıxdı, mühafizəçiyə yaxınlaşdı:
- Züleyxa xanım pəncərədən sizi görür və maraqlanır ki, o adam kimdir və nə istəyir?
Mühafizəçi:
- Deyir ki, Züleyxa xanımın qohumudur, özü də Bakıdan gəlib.
Adı Əslihan olan həmin xanım:
- Züleyxa xanıma indi çatdıraram, - dedi və yenidən salona girdi.
Sonra ikinci mərtəbədən pəncərəni açıb mühafizəçiyə:
- O yabançını içəri gətir, -