yaxınlarda dolaşırdı.
- Heç, - dedi və yerinə uzandı. Bir az keçmiş tam özünə gəldi və asta səslə, - Dinqo, səndən bir söz soruşacam, amma öz aramızda qalsın.Dinqo nəsə mızıldadı, yəqin demək istəyirdi ki, heç kimə deməz.
- Zina eləyən qadına ölüm düşürmü?
Dinqo yerindən durdu, təəccüblə Məhəmmədin üzünə baxdı:
- Bu, ilahiyyatın ilk fəslindədir, bilmirsən ki?!
- Yox, orasını bilirəm. Amma öncə hökm verilməlidir, hökmün kimin verəcəyini isə bilmirəm. Həm də həmin qadın mənim qohumumdur, bunu başqası eləməlidir.
- Deyirsən, yəni bunu kimsə etsin?
- Yox, kimsə etməsin. Bilmək istəyirəm ki, mən özüm bunu edə bilərəmmi, şəriət buna imkan verirmi və bu ayəni başqa cür yozmaq olarmı?
Dinqo bir az fikirləşəndən sonra:
- Mən gərək onu xocamdan soruşam. İstəsən, mənimlə gedib, öz sualına özün cavab ala bilərsən.
- Yox, sən soruş.
- Yaxşı, soruşaram.
Səhərisi gün Məhəmməd dərsə getmədi, yoldaşları otaqdan çıxandan sonra "Hürriyyət+" qəzetlərini balışının altından götürüb vərəqləməyə başladı. Qəzetdə Züleyxa Göyçəyin müxtəlif illərdə verdiyi müsahibələr, şəkillər gen-bol yer almışdı. Müsahibələrdən birində Dubaydakı gözəllik müsabiqəsi barədə sual verilmişdi. Züleyxa xanım "keçmiş keçmişdə qaldı, indiylə yaşamaq lazımdır" demişdi. "İndiylə yaşamaq? Yəni nə?" sualına isə o: "Həyata geniş gözlə baxmaq lazımdır. Biz dünyanın bir parçasıyıq və bunu unutmamalıyıq" cavabını vermişdi. Züleyxa Göyçək erkəkləri qısqandırmağın, qəzəbləndirməyin yolunu bildiyini və bundan böyük həzz aldığını da etiraf edirdi. Sonra Züleyxa xanım dünyada baş verən terror hadisələri barədə mülahizələrini bildirirdi. Onun fikrincə, terrorçuluq insanları saflaşdırır. Çünki "orada bir cismani və intim akt var. Ölüm insanı qəfil haqlayır və sən ölümü bütün amansızlığıyla duyursan. Mən də qəfil ölüm istərdim".
Məhəmməd qəzetləri bir neçə dəfə çevirib baxdı, sonra onu döşəyinin altına qoydu ki, kiminsə əlinə düşməsin...
İki gündən sonra Dinqo Məhəmmədə yaxınlaşıb dedi ki, onun sualına hələ cavab