r sahildən-sahilə yön alırdı, lap uzaqlarda isə yelkənli qayıqlar üzürdü.Mən həyəcanlıydım. Uzun illər vurğunu olduğum və gözəl qadın kimi obrazını qəlbimdə gəzdirdiyim Züleyxa-Malenanı görəcəkdim.
O, gəldi və nə gəldi! Sanki gözəl bir bala hazırlaşmışdı və həmin o gözəl balda öz şahzadəsini tapacaqdı, daha doğrusu, necə gözəl olduğunu ona nümayiş elətdirəcəkdi. Bəlkə elə həmin şahzadə mən idim və uzun illərdən sonra biz bir-birimizə qovuşacaqdıq.
Mən ona bir könüldən min könülə yenidən vurulmağa hazır idim. Amma təəssüf, şairlər demiş, heyhat, bu belə deyildi. Züleyxa-Malena kübar xanımlara məxsus uzun mavi dekolte geyinmişdi, sarışın saçını arxaya yığıb bağlamışdı, tellərindən bir cığa ayırıb gözünün üstünə salmışdı. Qarasaçlı Züleyxa indi sarışın mələklərə bənzəyirdi. Onda Hollivud aktrisasına oxşar nəsə vardı. "Bahar çiçəkləri"nin sahibəsi öncə Sərdar bəyə yaxınlaşdı. Sərdar bəylə çox incə görüşüb öpüşdü.
- Çox gözəlsiniz, - Sərdar bəy dedi və onu təkrarən öpdü, sonra geri çəkilib, mənə işarə ilə, - müsafirimiz sizin cocuqluq arkadaşınızmış, - dedi.
Züleyxa xanım əvvəlcə məni ayaqdan-başacan süzdü, sonra əlini uzatdı. Onun bu etinasızlığı məni əməlli-başlı qorxuzdu. Mənə elə gəldi ki, qarşımdakı bir zamanlar gördüyüm Züleyxa xanım deyil. O, heç mənim təsəvvürümdə canlandırdığım Züleyxaya da oxşamırdı. Təkcə zaman yox, həm də adamlar dəyişir, buna söz yox, amma hisslərimin bu qədər aldadıcı olduğunu düşünməzdim.
"Bahar çiçəkləri"nin gözəl sahibəsi elə bil mənim tərəddüdlərimi və keçirdiyim hissləri anladı, ürəkdən güldü və Sərdar bəyə tərəf dönüb:
- Əfəndim bizi bağışlayar, yəqin, cocuqluq arkadaşımla bir az baş-başa qalardım.
Sərdar bəy onu başa düşdü, yenidən Züleyxa Göyçəyi öpdü və mənə sarı qanrılıb, - bu gözəli qardaş qardaşa qıymaz, mən səninlə baş-başa qoydum, - dedi və gedərkən, - bir kömək lazım olsa, rica edirəm, məni arayasınız, - deyə əlavə elədi.
Züleyxa xanım məni divana dəvət elədi. Bir küncdə oturdum. O isə mənimlə üzbəüz kresloya çökdü.