n lüləsilə işarə elədi ki, keçə bilərlər.
Yolçular bir neçə gözətçi postu keçdikdən sonra Memo və dostlarının qaldığı kahaya çatdılar. Kahadakı adamların əksəriyyəti saqqallı və silahlıydı. İçəridən kir və nəmişlik iyi gəlirdi. Hava ürəkbulandırıcıydı. Bir az keçmiş Məhəmmədin iybilmə qabiliyyəti kütləşdi, daha doğrusu, içəridəki havaya uyğunlaşdı.
Məhəmməd anlamışdı ki, bura Dinqonun dediyi gizli qrupun xəlvət yeridir. Amma onların nə ilə məşğul olduğunu bilmirdi, bəlkə də bilməyə qorxurdu. Ona görə də dərinə getməmiş, bu barədə Dinqodan heç nə soruşmamışdı.
Yolçular içəri girən kimi Memo onlara dilucu xoşgəldin elədi və Dinqonu kənara çəkib nə barədəsə uzun-uzadı danışdı. Onların qaş-gözlərinin, üzlərinin səyriməsindən, mimika və jestlərindən söhbətin mübahisə notları üzərində kökləndiyi anlaşılırdı. Çox güman, söhbət Məhəmməddən gedirdi. Deyəsən, əmisi oğlu yad adamın bura gəlməsindən narahat idi. Uzun çək-çevirdən, Dinqonun uzun-uzadı izahatından sonra Memo sakitləşdi, gülə-gülə Məhəmmədə yaxınlaşdı və bir daha:
- Xoş gəlmisən, arkadaşım, - dedi və Dinqoya tərəf dönüb, - mən deyən kimi elədinmi? - deyə soruşdu.Arxayın ola bilərsən. - Dinqo özündən razı halda cavab verdi.
Memonun "Mən deyən kimi elədinmi?" sualı və Dinqonun ona cavabı müəmmadan xəbər versə də, Məhəmməd dinmədi və taleyini hadisələrin öhdəsinə buraxdı.
Yerdən bardaş qurub, yazmalı süfrənin ətrafında oturdular. Süfrəyə çay, dalınca isə dana ətindən soyutma və tamsız şirə gəldi. Bəlkə də şirənin vaxtı keçmişdi. Üstündə "made in Amerika", yəni, Amerikada istehsal olunub, sözləri yazılmışdı.
Yeməkdən sonra kimsə Dinqonun danışdığı dildə mahnı oxumağa başladı, yanıqlı bir havaydı. "Sarı gəlin"ə oxşayırdı. Qalanları ona səs verdilər...
Çaqqallar yaxşı yeməkdən sonra təpə başına çıxıb vaqqıldaşırlar, toxluğun şərəfinə mahnı oxuyurlar...
* * *
Kaha həyatı Məhəmmədi yormuşdu: eyni yeməklər, eyni söhbətlər. Bulağın çeşməsi buz bağladığına görə su da qəhətə çıxmışdı. Bu havada çeşməyə getmək