edirəm. heç bilirsən, necə çətindir mənə?
-Bilmirəm, nə edirsən et, ama tez ol. Məni əvvəlki vəziyyətimə qaytar.
-Yaxşı.Əsəbləşmə.-sevgi pərisi şirin görünməyə çalışaraq, gülümsədi.-Sən bir az da səbr elə. Söz verirəm məlhəmi alan kimi sənə gətirəcəm...
-Səni düz 1 həftədir axtarırdım.-Aysu bir az sakitləşmişdi.-Yaxşı ki, səni gördüm.
-İndi inandın ki, mən sevgi pərisiyəm?
-Hə. inandım. Məni bu tilsimdən qurtarsan lap inanacam sənə.
-Yaxşı. Mən də elə bunun üstündə çalışıram...
***
Qaranlıq otaq. Stolüstü lampanın saçdığı zəif işıq. Nərmin dəftərçəsini qucaqlayaraq için-için ağlayırdı. Göz yaşları damla –damla yanaöından süzülürdü... dəftərçəsini açıb yazdığı qaraladığı vərəqlərin arasından bir ağ vərəq tapıb yazmağa başladı. Yazdıqca ağlayırdı...
Həsən kişi bu gün səhər işə getmək üçün dayanacaqda avtobus gözləyirdi. birdən balaca, şirin bir qız ona yaxınlaşdı. Özünəməxsus məsum təbəssümlə:
-Sabahınız xeyir.-dedi.
-Salam.-Həsən təəccüblə qıza baxdı. Bu qızda sanki qeyri-adi bir sehr vardı. Insan onun gözlərinə baxanda özünü qəribə hiss edirdi. Sanki bambaşqa bir dünyadasanmış kimi...
-Sizinlə bir az danışmaq olar?
-Nə barədə?-Həsən kişi hələ də təəccüb içində idi.
-Sizin qızınız barədə.
-Nə olub,mənim qızıma?-Həsən həyəcanlandı.
-Narahat olmayın. Qızınıza heç nə olmayıb. Ama siz həyatınızdakı bir şeyləri dəyişməsəniz sonra çoox gec ola bilər.
-Nə? nə danışırsan? Səni başa düşə bilmirəm.
-Sizin qızınız çox əzab çəkir. Və bu əzabın səbəbkarı sizsiniz. Siz onun həyatını, ümidlərini, arzularını,xəyallarını məhv edirsiniz. Siz onun gələcəyini məhv edirsiniz.
-Sən nə danışırsan? Sən kimsən?
-Mən desəm ki, bir pəriyəm. yəqin ki mənə inanmazsınız. Ona görə də özümü təqdim etməyin mənası yoxdur. Sadəcə onu demək istəyirəm ki,qızınız hər gün ağlayır. O çox əzab çəkir. O sevgisizlikdən yorulub. O sizin ailənizdəki laqeydsizliyinizdən yorulub. Sizin onun ümidlərini məhv etməyinizə heç bir haqqınız yoxdur.
-Ay qız, sən nə danışırsan? Sən mənim qızımı