ı hardan tanıyırsan? Bunları sənə o deyib?
-Yox. O, mənə heç nə deməyib. O, məni tanımır.Onun heç nədən xəbəri yoxdur. Sizin ailənizdəki davranışlarınız onu çox məyus edir. O çox həssas qızdır. Sizə əhəmiyyətsiz görünən məsələlər onun qəlbində və yaddaşında silinməz iz qoyur. Sizin nifrətlə işlətdiyiniz hər bir söz, baxdığınız hər nifrət və qəzəb dolu baxışlar onun bir ümidini öldürür. Siz onun həyatını məhv edirsiniz. Siz onun içindəki şahzadənin və “mehriban ailə”nin məhv olmasına səbəb olursunuz. O artıq heç nəyə inanmır.
-Mən səni başa düşə bilmirəm. axı sən onu tanımırsansa bunları hardan bilirsən?
-Əminəm bu barədə düşünmək üçün çox vaxtınız olacaq. Xahiş edirəm, onun qəlbindəki sevgini öldürməyin. O hələ çox gəncdir. Onun xəyal dünyasını bu qədər öldürməyin. Mənim kim olduğum o qədər önəmli deyil. əsas odur ki, gec olmadan qızınızın ümidlərini ona geri qaytarın. Bilirəm, indi siz məni anlamağa çalışırsınız. Və heç nə anlaya bilmirsiniz. Ama bir azdan hər şey sizə aydın olacaq. Bu gün işdə boş vaxtınız olanda bu barədə düşünün. Öz ailəniz barədə düşünün. Hə bir də...-Sevgi pərisi əlində bürüşdürdüyü kağız parçasını Həsən kişiyə uzatdı.-Bunu sizin qızınız yazıb. Oxuyun onu. Inanıram ki, bu sizə nəyisə deyəcək...
Həsən kağızı əlinə aldı. Açıb oxumaq istədi. ama avtobus gəlmişdi deyə çevrilib avtobusun nömrəsinə baxdı. Tərəddüd içində getsinmi yoxsa qalıb bu qızdan nə demək istədiyini soruşsunmu deyə bir anlıq çaşqın halda dayandı. Sonra yenidən çevriləndə o qızı görmədi. təəccüblə ətrafına baxdı. Qız bircə saniyənin içində qeyb olmuşdu. Həsən əlindəki kağızı paltosunun cibinə qoyub,cəld avtobusa mindi.
Həsən kişi 16 il idi ki evli idi. Sevərək evlənmişdi. Rayonda qonşu qızını görmüş,ona vurulmuşdu. Elçi göndərib onunla evlənmişdi. Təyinatla Bakıya işləməyə gəlmişdi. O vaxtdandır Bakıda Müəssisələrin birində işləyirdi. Əvvəllər hər şey çox yaxşı idi. Ancaq zaman keçdikcə davalar, yalanlar, qəlbi qıran sözlər yavaş-yavaş bu ailənin sevgisini tükətdi.