1000 nəfərə sevgi hisslərini qaytarmaq dənizdə bir damla kimidir. Ama ən azıdan az da olsa sevgini yaşatmağa çalışıram. Bütün var gücümlə tapşırığın öhdəsindən gəlməyə çalışıram. Sənsə burda oturub sevgidən şikayətlənirsən.
-Axı bilirəm ki, bu sevgi deyil, bu sadəcə tilsimdir. Tilsim pozulandan sonra hər şey əvvəlki kimi olacaq. Elə deyilmi?
-Hə. ona əmin ola bilərsən. ancaq bir tapşırıq daha qalıb. Onun da öhdəsindən gəlsəm, baş pəri həmin məlhəmi mənə verəcək. Mən də sənə verəcəm. sadəcə zaman..
-Neyləyək? Gözləyək də...Başqa çarəmiz nədir ki?
Hər ikisi yorğun halda skamyada əyləşmişdi. Biri cismən, digəri isə ruhən yorulmuşdu. Bir pəri idi, digəri bir insan. Onlar müxtəlif idilər. Ancaq onları bir şey birləşdirirdi:Sevgi tilsimi.
-Hə. sevgi pərisi. Sənin axırıncı tapşırığın qaldı.
-Hazıram,baş pəri.
-Bu dəfə tapşırıq daha çətindir.
-Mən artıq çətinliyə öyrəşmişəm.-sevgi pərisi özündən razı halda gözlərini süzdürdü.-Düzdür, insanlarla mənə çətindir. Ama maraqlıdır. Mən onları çox sevirəm. axı mən sevgi pərisiyəm.-sevgi pərisi gülümsədi.
-Hə. 3-cü tapşırığın bundan ibarətdir ki, insanların göz yaşlarını yığıb gətirəcəksən.
-Nəəə? Mən bunu necə edə bilərəm?
-Əsl çətinlik bu deyil. Əsas budur ki, bu göz yaşları kədər-qəm göz yaşları deyil, sevinc və sevgi göz yaşları olmalıdır.
-Bəs mən necə biləcəm ki, bu göz yaşları sevinc yoxsa kədər yaşlarıdır? Axı göz yaşı pərisi var. Və bizim elə pərilərlə heç bir əlaqəmiz yoxdur. Axı nəyə lazım göz yaşları? Biz ki sevgi, xöşbəxtlik, sevinc, sədaqət, dostluq pəriləriyik.
-Axı mən sənə dedim, bu göz yaşları sevinc və sevgidən doğan göz yaşları olacaq. Və bir də...Kənanın da göz yaşları lazımdır mənə.
-Nə? bəs onu necə ağladacam? Axı mən onu yaxşı tanımıram. Bilmirəm onu nə sevincdən ağlada bilər? Işinizə qarışmaq kimi olmasın ama, sizcə də bu tapşırıq çətin deyilmi?
-Oxu mən səhv atmamışam. Sən atmısan.
-Bilirəm-sevgi pərisi küsən uşaqlar kimi üzünü turşutdu.-Yaxşı. Neyləyək...Ən azından bir təsəllim var ki,