ı gəldi. Quş kimi uçmaq varkən ayaqla getmək ona ağır gəlirdi. O öyrəşmişdi istədiyi yerə anında gedib çatmağa. Indi isə o bu yolları ayaqla getməli idi. Sevgi pərisi Bakının insanlarla, xüsusilə də gənclərlə dolu olan bütün küçələrində gəzdi. O, insanları çox sevsə də, onlara daima kənardan pəri kimi baxmağa alışmışdı. Insanlarla ünsiyyət ona müşkül məsələ kimi görünürdü. çünki verəcəyi sual çoxlarının təəccübünə səbəb ola bilərdi. Bəziləri ona ağlını itirmiş kimi də baxa bilərdilər. Ancaq sevgi pərisi qərarında qəti idi. O, bu tapşırığı yerinə yetirəcəkdi. O, indi tamam fərqli görkəmdə idi. Adı insanlardan fərqlənməsin deyə, o, gümüş saçlarını qara saçlara, mavi gözlərini qara gözlərlə dəyişmişdi. əynində də ağ uzun libas deyil, adi cins şalvar və qəhvəyi rəngdə gödəkcə vardı. Hava buludlu idi. Həmişəki Bakı küləyi onun üzünə tökülmüş qısa telləri ilə rəqs edirdi. Sevgi pərisi əvvəlcə bu küləyin yaratdığı soyuğu və havadakı şaxtanı hiss etmədi. çünki pərilər üçün fərqi yoxdur hansı fəsildir, insanı sümüyünə kimi donduran boranlı qış yoxsa insanı tərlədən qızmar yay. Onlar üçün həmişə yaz havası idi. Mülayım və ilıq. Ancaq indi o insan idi deyə havanın soyuğunu bütün ruhuyla hiss edirdi. Bir azdan əlləri üşüməyə başladı.
-Kaş ki əlcək götürsəydim özümlə...
Ancaq onu narahat edən bu deyildi. O ilk insanı necə tapacağını və ona bu sualı necə verəcəyini düşünürdü. Bir müddət ətrafına göz gəzdirdikdən sonra əl-ələ tutub gəzişən bir qızla oğlanı gördü. Sevgi pərisinin gözləri sevincdən parladı. Onun ən xoşladığı mənzərə bu mənzərə idi. Qısa tərəddüddən sonra onlara yaxınlaşdı. əlindəki anket vərəqəsini və qələmə önə çəkərək xüsusi bir duruşla sevgililərə baxdı.
-Salam.-özünəməxsus şirin təbəssümlə gülümsədi.-
-Salam-oğlan cavab verdi.
-Bağışlayın olar sizə sual verim?
-Buyurun.-oğlan qalın səslə cavab verdi. Qız tərs-tərs sevgi pərisini süzürdü.
-Mən bilmək istərdim ki...Yəni sualım budur ki...-sevgi pərisinin dili topuq vurdu.
-Sevgi sizin üçün nə