n boğazına?! Nə isə, yazdığım yazını təzədən qoydum yeşiyə, yeşiyi açarladım, açan da qoydum cibimə və xeyli fikrə getdim. Fikirləşdim ki, mən bu yazdığım yazını harda saxlayım... "Tutdum orucu irəmazanda, mollam da döyür yazı yazanda"... Sənə min rəhmət, şair!.. Deyəsən, yazılanlan gizlətmək vaxtı gəlib çatıb axı, ağalar!"

Bu sonuncu sözlərin altından qırmızı mürəkkəblə qalın bir xətt çəkilmişdi və xəstə başa düşdü ki, bunu da Səlimə xanım öz əli ilə çəkib. Xəstə başını yuxarı qaldırdı, pərdələrin arasından görünən pəncərənin qaranhğına baxdı. Nəsə, ürəyində yüngülvarı bir sancı vardı. Zəminə yatmağa getməmişdən qabaq stolun üstünə, ərinin əlinə yaxın qoyduğu həbi götürüb dilinin altına saldı və sormağa başladı. "Deməli, Səlimə xanımın səfsəfəsi deyilmiş, həqiqətən Sədi əfəndinin son romanı varmış?" Bu sözlər elə bil hardansa kənardan axışıb, xəstənin qulaqlanna doldu. Sonra xəstə saata baxdı, yanan torşerin tutqun işığında saatın əqrəblərini yaxşı seçə bilmədi, gözlərini qıyıb bir neçə anın içərisində alaqaranhğa öyrəşəndən sonra gördü ki, ikiyə iyirmi dəqiqə işləyib və hələ oxumaq olar. Əyilib kreslonun altından, bayaq Zəminədən gizlətdiyi iki siqaretdən birini götürdü və qapıya baxıb, dəhlizə qulaq verib siqareti yandırdı.

"18-i yanvarın qış gecəsi.
Heç yadıma gəlmir ki, Bakıda belə qar yağa. Şükür ki, heç olmazsa külək kəsib. Bu gün upravdoma on səkkiz manat verib xeyli odun aldım ondan, Allah ölənlərinə rəhmət eləsin, yaxşı kişilərin birisidi, mənə quru odun verdi. İndi dəmir soba elə yanır ki, odamız elə istidir ki, deyirsən "Fantaziya" hamamının əvvəllər tacir Mirzəqulunun çimdiyi əntiq nömrələrindən birindəsən. A. Q. iki gündür ki, yoxdu, arvadı yazıq yollarda əldən-ayaqdan düşüb həlak olub, hansı qapını açırsa, deyirlər gözlə, sənə xəbər verəcəyik. Bu gün axşam gəlib bizdən beş manat əlborcu istədi, gördüm ki, şəvə kimi qara saçlarında xeyli ağı var, sifəti də ağdı, mən də ona on manat verdim və onu da gördüm ki, ayaqlarında qara qaloşlar var və