n çatdım Kərimlinin bayquşi-xarabazarına. Qarderobçu Vazqen kişidən soruşdum ki, a kişi, xeyir ola, qışın bu günündə nə məsələdi. Vazqen kişi dedi ki, bunu heç kəs bilməz, bunu bilsə, bilsə ancaq o özü bilər. Dəxi bir söz soruşmadım, ikinci mərtəbəyə qalxıb girdim zala və oturdum həmişə oturduğum yerimdə, lap axırıncı sırada sağ tərəfdə. Zalda bir xeyli adam vardı, hamısı da başıaçıq oturmuşdu, bir məndən savayı. Mən qışın oğlan çağında, özü də belə bir soyuq yerdə heç cür papaqsız otura bilməzdim, çünki papaqsız otursaydım naxoşlayardım. Mənim də naxoşlayıb ölməyimi Kərimli Allahdan istəyir. Üç-dörd cavan şair vardı, pəncərə qabağında dayanıb uzun papiros çəkirdilər, dönüb bir xeyli tərs-tərs mənə baxdılar. Mən özümü heç sındırmadım, papağımı bir az da çəpəki qoydum və dübarə zala baxdım ki, bəlkə binəva A. Q.-da elə bu adamların arasındadı, zəng edim bizim arvada deyim ki, onun övrətinə gözaydınlığı versin. Çox baxdım, çox göz gəzdirdim, çifayda, bəradərimi burda görmədim və şübhədən ürəyim xeyli sıxıldı və xeyli də ağrıdı. Kişi əppəyə dönüb uçdu göyə də!.. Əlqərəz, yarım saatdan sonra, camaat soyuqdan donub dizlərini ovxalamağa başlayanda Kərimli, yanında da iki-üç əsabəsi dal qapıdan gəlib girdilər zala və keçib oturdular səhnədə qoyulmuş stolun arxasında. Xub, hamı diqqət kəsildi, qurbağa gölünə daş atdılar. Bütün bu zırıltıdan sonra, bəli, məlum oldu ki, respublikamızın bir çox kəndlərində balaca-balaca uşaqlar traxoma azarına tutulublar və hökumət qərar qəbul eləyib ki, bu zəhrimar azarın kökü yerli-dibli kəsilsin. Bunu camaata elan etmekdən ötrü M.Kərimli qoltuğunda bir xeyli kağız-kuğaz yerindən qalxıb keçdi xitabət kürsüsünə, xeyli danışdı və dediyindən belə məlum oldu ki, balalarımıza əziyyət verən bu traxoma azarı təkcə Allahın bəlası deyilmiş, mənfur sinfı düşmənlərin bəd əməllərindən biridir. Və gərəkdir ki, bizim hamımız bundan sonra ziyada ayıq olaq və gecə-gündüz siyasi savadımızı artıraq. Lap axırda da dedi ki, biz qələm sahibləri gözəl-gözəl