and içə bilərəm. Əlinə düşən pulların yarısını da həmişə yetim-yesirə, fəqir-füqaraya paylayıb. Salahov yenə də mənə diqqətlə baxdı, elə bil məni birinci dəfə idi görürdü və qaqqanaq çəkib elə güldü ki, elə bil yüz xoruz bir yerə yığışıb birdən banladı. Mən, açığı heç bu tövr gülən adam görməmişdim və fikirləşdim ki, görəsən bu nəyə güldü və mənim hansı sözümə güldü. Nə illah elədimsə, başa düşmədim. Nə isə, bu qaqqanaqdan sonra Salahov mətləbi dəyişdi, keçdi havaya, eşikdə yağan qara və dedi ki, belə havada vay evində olmayanlann hahna, belə havada gərək evində oturub çay içəsən. Stolun yanındakı zəngi basdı. Qapı açıldı, bayaq çay gətirən qadın əlində bir bağlama içəri girdi və gəlib o bağlamanı mənim qabağıma qoydu. Salahov dedi ki, bu həmon peçenyelərdəndi, aparıb verərsən bizim balaca qızımıza, qoy ləzzətlə yeyib, Adil əmi-sini yad eləsin. Dedim, sən Allah, zəhmət çəkmə, özüm tapardım, dedi ki, elə şey yoxdur, peçenye nədir ki, ondan ötrü ölkənin böyük yazıçısı düşsün mağazalara və bu kimi qeyri-gözəl sözlər dedi yenə. Sonra əlinin altındakı kağızlardan birini götürüb verdi mənə və dedi ki, Sədi əfəndi, sizdən bir xahişim var, o da bundan ibarət olsun ki, A. Q. haqqında burda nə demisən, hamısını yaz bu kağıza. Təşvişə düşüb sordum ki, axı, nə yazım, mən o binəva barədə nə dedim ki?.. Bu dəfə yüz xoruz yox, min xoruz bir yerə yığışıb birdən banladı, az qala qulaqlarım batacaqdı. Dedi ki, nə demisən onu. Yəni yaz ki, o sənin ən yaxın rəfiqindir, neçə illərdir özünüz və qadınlarınız dostluq eləyirsiniz, dəfələrlə bir yerdə olmusunuz və o heç bir vaxt və heç bir yerdə ağzını dağıtmayıb. Təxminən buna bənzər sözlər dedi. Dedim, vəssalam? Dedi, bəs necə! A kişi, kor nə istər, iki göz, biri əyri, biri düz. Kağızı çəkdim qabağıma, qələmi batırdım mürəkkəbə və Salahov nə demişdisə, hamısını yazdım. Altından da imza atdım və ayın tarixini qoydum. Sonra Salahov əlini uzatdı, kağızı məndən götürdü, qoydu qabağına, oxudu, dedi "çox əcəb", mən də gördüm ki, daha durmaq