, gərəkdir ki, ikimiz də üzbəüz əyləşək. Akop sevincək əyləşdi, mənim çəngəlimi götürüb, səliqə ilə soyutma ətin iri bir tikəsinə batırdı və mənim boşqabıma qoydu. Sonra badəsini qaldırdı, dedim indi uzun-uzadı bir sağlıq deyəcək, çünki mən erməniləri də gürcülər kimi, həmişə uzun sağhqlar deyən görmüşəm, amma Akop iki-üç kəlmə dedi, dedi ki, Mirzə, gəl bunu içək elə pis günümüz belə olsun. Vallah, bu sözləri mən eşidəndə, özü də Akopun ağzından eşidəndə mütəəssir oldum, çünki indiki zamanda ən ağıllı və fərasətli adamlar gərəkdir ki, elə bu sözləri desinlər. Dedim, Akop, min yaşa, sənə eşq olsun, sən həqiqətən həm yaxşı kişisən, həm də yaxşı qonşusan, mən də içirəm sənin, sənin övrətinin və balalarının sağlığına, o da dedi ki, malı mala qatma, gəl bunu mən deyən sağlığa içək, sonra söz sənindir, içərik uşaqların sağlığına. Tut arağı göz yaşı kimi dumduru idi, həqiqətən yaxşı çəkilmişdi, belə təmiz arağı mən cavanlıqda, bir-iki dəfə Tiflisdə olanda içmişdim, bir gürcü bəradərimin evində. Arağı Akop birnəfəsə boğazından tökdü getdi, amma mən yarıyacan içdim, çünki zəhrimar çox tünd idi, içimi yandırdı. Tez bir parça çörək götürdüm, bir tikə pendir götürdüm yedim və mən hələ özümə gəlməmişdim, Akop dübarə stəkanlarımızı ağzınacan doldurdu və dedi ki, içkidə zorakılıq olmaz, sən nə qədər içirsən iç, amma mən gərək bu gecə möhkəm vuram, çünki iki gündür ki, arağım qurtarmışdı, dilimə bir gilə də dəyməyib və bu səbəbdən özümü çox pis hiss edirəm... Burda mən bir cəhəti qeyd etmək istərdim. Akop bizim dildə deyim ki, bisavad danışırdı, düz olmaz, elə Muxtar Kərimlidən pis danışmırdı, intəhası, bəzi hərfləri düz demirdi və ortada da tez-tez "ara", "elli" kəlmələri işlədirdi, buna görə də danışığı bir az gülməli çıxırdı. Bu da mənə ziyadə ləzzət verirdi və mən tez-tez gülürdüm... İkinci qədəhləri mən deyən sağhğa içəndən sonra gördüm bir az keflənmişəm, başım gicəllənir və buna görə də girişdim soyutma ətə və gördüm ki, ət doğrudan da dana ətidir, donuz deyil, həm də