a kişilər, dedim yəqin dəli olmuşam. Cod tükləri vardı, özü də yekə bir pişik boyda idi. Atana lənət belə zəmanə, bu məxluq, adını bayaq Kirlikir demişdi, mənə elə ağıllı sözlər dedi ki, qarnını qaşıya-qaşıya məni o qədər mətləblərdən agah elədi ki, dəxi bu məxluqun həqiqət ağıl yiyəsi olduğuna məndə şəkk-şübhə qalmadı. Sonra da dedi ki, əfəl olma, dedi ki, sənin kimilərinin evini əfəllik yıxır, bir də səni Salahovun, ya Muxtar Kərimlinin yanına çağırsalar çıx aradan, çünki, dedi ki, sənin zırıltın hələ qabaqdadır, dedi ki, canına bax, yaxşı bir firəng dərmanı var, aptekin nömrəsini də dedi, get o dərmandan çoxlu al saxla, çünki sənə lazım olacaq. Sonra zibil yeşiklərinin arasında bir o yana getdi, bir bu yana getdi və bir gözünü yumub bir gözüylə baxa-baxa mənə dedi ki, o yazdığın yazını da qoy bir yerə, gizlət, heyfdi, vaxt gələr, çıxardarlar üzə. Mən dəxi qorxunu qoydum bir tərəfə, başımın üstünü kəsdirən fəlakəti o biri tərəfə və sordum ki, Kirlikir qardaş, sən siçovul ola-ola nə əcəb bizim dili belə yaxşı bilirsən və bizim bu əhvalatlardan da nə əcəb belə xəbərdarsan. O yenə qarnını qaşıdı və dedi ki, mən ancaq sizin dildə yox, mən cəmi dillərdə danışıram, çünki mən bu məmləkətin ən qocaman siçovuluyam və çalışıram ki, yaxşı adamlara kömək eləyəm, çünki yaxşı adamlar ölüb gedirlər, pis adamlar qahrlar. Amma, heyf, dedi ki, çox yaxşı adamlar məni görən kimi ya çığırıb qaçırlar evə, ya məni ayaqları altına salıb təpikləyirlər, ya da dediyim sözlərə inanmırlar. Mən də dedim, heç qorxub eləmə, Kirlikir qardaş, olan ömrümdə heç bir milçək də öldürmemişəm, çünki mənim Allahın cəmi heyvanlarına yazığım gəlir və sənin dediyin sözlərin də hamısına inanıram. Bu sözlərim Kirlikirin gördüm xoşuna gəldi, bu dəfə sağ gözünü yumub sol gözünü açdı, yenə qırmızı qarnını qaşıdı, dedi mənə "əhsən", sonra dedi ki, sən gərəkdir ki, ölümdən də qorxmayasan, çünki öləndən sonra dəxi biləcəksən ki, adam gərək ölümdən qorxmasın. Bu sözləri eşidəndə, dedim ürəyimə bıçaq soxdular,