ə birdən-birə yadına qəribə bir şey düşdü: təxminən üç-dörd gün bundan qabaq, axşam on birdə yuxu dərmanı içib yatmışdı, haçansa qəfil ayılıb saatına baxıb görmüşdü ki, heç yarım saat da yatmayıb. Dərmandan ağırlaşmış başında gurultu hiss eləmişdi. Yuxuda qoca bir canavar görmüşdü, nə quş, nə at, nə it, yəni həyatda dəfələrlə görüb müşahidə etdiyi heyvanlardan heç biri yuxusuna girməmişdi, məhz elə bu qoca canavar girmişdi. Bir dəfə, hələ uşaqları lap balaca olanda bazar günü onlan heyvanxanaya aparmışdı, orda dünyanın bütün qəribə-qəribə heyvanlarına tamaşa eləmişdilər, gülmüşdülər, heyrətlənmişdilər, amma canavar saxlanılan qəfəsi boş görmüşdülər. Heyvanxana işçilərindən birini saxlayıb, xəstə yoğun dəmir milləri pas atıb saralmış bu qəfəsin nə səbəbə boş qaldığı ilə maraqlanmışdı. İşçi bir sözə on sözlə cavab verən adamlardan olduğu üçün, bu boş qəfəsin tarixini uzun-uzadı xəstəyə danışmışdı. "Qədeş, burda bir qoca qotur canavar vardı. Xox əliyirdim ona, qorxusundan gedib girerdi qefesin küncünə.

Yimey də yimirdi, bir deli arvad vardi, hər gün gəlirdi, yidizdirirdi bıni. Sən öl, qədeş, heyvan bıni görən kimi, bir oyun çıxarırdı ki, diyürdün ki, anasını görüb... Arvad da deli diyəndə lap deli deyildi ya! Bedənnən-zaddən də pis deyildi. Eşitmiş olarsan, bir cırıx Cebi deyirlər, məşhur adamdi, milyarder, babalı diyənin boynuna, guya bı bıni əvvəl saxlıyırmış də yanında, aşnası kimi, sora deyib dalınnan, bının da başına hova gelib, olub deli. Mən diyinnəri diyirəm a, babalı oların boynuna. Əlqerez, qədeş, bı yaxınnarda bı arvad ölər. Heyvan da oldi deli. Heç nə yimədi, gecələr ulduzlara baxıb başdadi ulameyə. Quduzdaşdi də! Hə, nə başüvi ağrıdım, iynə vurdux ona öldürdük. Saxlamaq olmaz hələncik heyvani, hələ döyül?" Sonra xəstə, Mahmudun ona danışdığı əhvalatı xatırlayıb, tatar Temirin Zülfüqar kişi öldüyü gecə gördüyü yuxunu yadına salmışdı və fıkirləşmişdi ki, bəlkə elə onun da yuxusuna girmiş bu canavar tatar Temirin canavarıdı?.. Yox, günü sabah evdən