çıxmaq lazımdır, bütün günü bu kresloda oturub, siqaret çəkə-çəkə axmaq-axmaq şeylər barədə fıkirləşməkdənsə, havaya çıxıb, bulvarda avaralanmaq min dəfə faydalıdır. Adamın yuxusuna canavar da girər, xortdan da, bunları xırdalayıb ürəyə salmağın nə mənası? Vallah, kim xəbər tutsa ki, saçı-saqqalı ağarmış iki uşaq atası işini-gücünü buraxıb, bütün günü evdə oturub gecə yuxuda gördüyü əcaib-əcaib şeyləri ürəyinə salmaqla məşğuldur, deyər getsin ağlına dua yazdırsın. Xəstə stolun üstündəki albomu bir az da kənara itələdi və hər şeyi özünə unutdurub, qapıya sarı dönüb çığırdı:
- Mənə bir stəkan pürrəng çay, ay ev yiyəsi! Mətbəxdən yenə səs gəldi:
-Nə?
-Çay, çay, çay...

***

...Səlimə xanım gəlib-gedəndən sonra bu otaqda həm ağır ətir və ənnik-kirşan iyi qaldı, həm də qulaqlarımıza dolmuş xırıltılı, ağlayan-gülən səsin əks-sədası. Biz arvadla bir-birimizin üzünə baxıb rahat nəfəs aldıq, Zəminə bir "şükür" də dedi, sonra stolun üstündəki stəkanları, mürəbbəni, dünəndən qalma piroqu podnosa yığa-yığa "şükür"ünə əlavə etdi:
- Səni bilmirəm, amma bu bizə gəlib-gedəndən sonra mən iki gün özümə gələ bilmirəm.
-Əşşi, daha neynəyək, - dedim, boğazım ayışdı, bir-iki kərə asqırdım. Səlimə xanım o qədər siqaret çəkmişdi ki, Zəminə, onu ötürəndən sonra yun şalını gətirib mənim çiynimə salmış və balkona açılan pəncərələri taybatay açmışdı.
- Zalımın qızı elə ötür ha! - Zəminə deyinirdi. - Arvad xeylağı da bir belə siqaret çəkər? Demir ki, evdə xəstə var... Amma neynirsən, görürsən, səndən, məndən üç dəfə kökdü.

Mən açıq pəncərədən eşiyə baxdım, sakit və günəşli hava idi. Birdən ağlıma elə bir fikir gəldi ki, özüm sevindim.
- Zəminə, - dedim, - bir dəli şeytan deyir, dur indi geyin, hava da yaxşıdı, düş həyətə, bir az hava al, hə?
Zəminə podnosu stolun üstünə qoydu. Üzümə baxıb dedi:
- Sən zarafat elə!
- Vallah, düz deyirəm. Üç gündü qızdırmam yoxdu? Yoxdu. Mark Georgiyeviç də sənə nə deyib. Deyib ki, daha evdə oturmasın, havaya çıxsın, çoxlu hərəkət