ə vardı, biri sədrdə, biri kənd Sovetinin katibində - ölmüş, cavanca qızdı, yeriyəndə adamın canını alırdı, biri də Mahmudda. Bakıdan rəng o qədər də yaxşı gəlmirdi, gah sarısı çoxalırdı, gah qırmızısı azalırdı. Buna görə də yerli camaat yaxşı rəngli verilişlər olanda Tiflisə baxırdı. Mahmud da vacib bir işi-filanı olmayanda, hər axşam "Vremya"ya qulaq asırdı. "Vremya"nı Bakı da verirdi, Tiflis də. Mahmud, televizorla çox əlləşməsin deyə, əvvəlcədən kanalı Tiflisə keçirdi. Diktor görünən kimi ucadan dedi: ölmüş genə qırmızı paltardadı, fətə-bərəkallah, əh, sənin xaliqin, canan! Qanı qara olanda, kefi duru olanda evdə ucadan danışmaq adəti idi. Subaylığın bu cəhəti də vardı: otur evdə, televizora bax, istəyirsən şikəstə oxu, istəyirsən havalı adamlar kimi ucadan öz-özünlə danış. Kimə nə! Bir Allah bəndəsi sənə deməyəcək, ay Mahmud, niyə belə eləyirsən. Mahmud on-on beş dəqiqə diqqətlə verilişə baxdı, öyrəndi ki, Maqnitoqorsk metallurqları hansısa "poçin"ə qoşulub planı neçə yüz faiz yerinə yetiriblər. Sonra dalınca qulaq asa-asa, ha fikirləşdi ki, "poçin" nədir, azərbaycanca buna nə deyirlər - tapa bilmədi. Dedi, sabah məktəbin rus dili müəllimindən soruşaram. "Vremya" beynəlxalq xəbərlərə keçəndə, bir stəkan borjomu birnəfəsə içib, tamam diqqət kəsildi. Yenə dünyanın hər yerində atışırdılar. Əksərən zənciləri, ərəbləri göstərirdilər. Hərəsinin də əlində bir avtomat. Mahmud yenə özünü saxlaya bilməyib ucadan dedi, ayə bu köpəkuşağı, görən, belə qəşəng avtomatları hardan tapır, ayə, bu Amerika nə bic hökumətdi, gör nə qədər topu-tüfəngi var! Atana lənət, belə zamana!.. "Vremya" axıra yaxın, Budapeştdə keçirilən beynəlxalq moda festivalını göstərdi. Qəşəng-qəşəng manekençi qızlar ekranda görünəndə Mahmud gülüb, çırtıq çala-çala "Arşın mal alan"dan rus dilində oxumağa başladı: "ax tı, moya doroqaya, ax tı, moya zolotaya!" Sonra həmin melodiyanın üstündə oxumağına davam edib, sözləri dəyişdi: "Qriqor kişi atana lənət, Qriqor kişi atana lənət!" Çünki yenə tut arağının