isə az qalmışdı ağlı başından çıxsın. Çünki xəstənin açıq qalmış gözlərində hərəsi alma boyda iki ulduz yanırdı.
Doktor tez əlini uzadıb o gözləri qapadı.

***

Xəlil dayının kababxanasında sübh tezdən xaş yeyib, əməlli də vurub keflənmiş iki nəfər indi çay içə-içə söhbət eləyirdilər. Onlardan biri feldşer Mahmud, o birisi isə Zülfüqar kişinin nəvəsi Moşu idi. Zülfüqar kişi rəhmətə gedəndən sonra, qohum-əqrəba, tanış-biliş yığışıb, məsləhətləşib qərara gəlmişdilər ki, Moşudan gedib ali mək-təbdə oxuyan olmaz, buna görə də onu raypoda işə düzəltmişdilər...
İndi Moşu, əlini şalvar cibinə salanda, kirli yaylığı ilə bərabər beş-altı iyirmibeşlik çıxarırdı. Mahmud deyirdi:
- Sən öl, Moşu, elə yorulmuşam, başın haqqı, bu məhsul bayramını da yola verək, üç gün üzüqoylu yıxılıb yatacam. O Zülfüqar bavayın goru haqqı, hə!
Moşu gülümsündü, xaşdan sonra, isti çaydan sonra tərləmiş alnını yağlı əlinin arxasıyla silib dedi:
- Çox içirsən, Mahmıd doxtur, araxdandı hamısı. Mahmudun gözləri bərəldi:
- Moşu, içməsəm ölü kimi oluram, başın haqqı. Bə neynim, hay!.. A Xəlil dayı! - Mahmıd boylanıb bufetin arxasmda çəngəl-bıçaq silən Xəlil dayıya baxdı. - Mən ölüm düzün de, sən çox içirsən, mən?
Xəlil dayı kök bədəninə geydiyi kirli ağ xalatının yaxasını açıb, pencəyinin altından qarnını qaşıdı, əsnədi.
- Bəri bax, Mahmıd, - dedi. - Hələ sənnən o qədər vuracağıq ki, ölənə kimi... Sən bir məni əməlli başa sal görüm, bu ilki məhsul bayramını raykom niyə bizim kənddən başdıyır, hay?
Mahmud çiyinlərini çəkdi.
- Hancan, ayə, niyə?.. Dağı partladacaqlar, dana!
- Ayə, onu bilirəm! - Xəlil dayı bufetdən çıxıb onlara yanaşdı, əyləşib stola dirsəkləndi və yekə çopur burnunu çəkə-çəkə ora-bura oynatdı. - Ayə, bir dağı partdatmaqdan ötrü bir belə məxluqu niyə bura tökürlər, axı?
- Bıy!.. Bayram-büsatdı dana! Burda mitinq eləyib, dağı partdadıb, qayıdacaqlar rayona, stadiona.
Moşu da söhbətə qarışdı:
- Mahmıd doxtur, Xəlil dayı düz deyir. Mən də əməlli qanammadım ki, hansı dağı