gedəndə, yolda poçtda işləyən Lyudaya rast gəldilər. Lyuda Mahmudu görüb ayaq saxladı.
- Maxmud, - dedi. - Tebe tam sroçnaya teleqramma lejit. Mahmud Lyudanın' köklükdən şişib piy basmış dördkünc bədəninə baxıb dedi.
- Çert s nim! Potom pridu.

Lyuda dodaqlarını büzüb bir söz demədi. Gəlib kənd sovetinin binası qabağındakı bağa çatanda, yolboyu dayanmış qırmızı transparantlı avtobusları, yük maşınların görəndə və ala-bəzək geyimli məxluqun arasına girəndə Mahmudun daha bayaqkı qanqaralığından əsər qalmadı. Özünə xüsusi yaraşıq verib, bayram libası geymiş camaatdan elə bil odekolon iyi gəldi. Mahmud ağzını açıb ləzzətlə, ciyərdolusu nəfəs aldı, bir-iki nəfərlə salamlaşdı, hal-əhval tutdu və hamı bir-birinə "bayramın mübarək" dedi. Mahmud, bu gözəl bağın sarı yarpaqlı ağacları arasında, hündür bir yerdə qurulmuş, qabağından xalı asılmış tribunadakı adamları görüb uzun-uzadı bir fit çaldı.
- Ayə, zırıltıymış ki! - dedi.
Tribunanın sağ və sol tərəfində Mahmud saydı - on dörd zurnaçı dayanmışdı, on dörd də aşıq. Mahmud kənd sovetində işləyən, arıq, ovurdları batmış, heyvanı kəsəndən sonra, boğazından axan laxtalı qan rəngində qırmızı qalstuk salmış Vahidi əl eləyib yanına çağırdı.
- Ayə, bə bunlar niyə çalmırlar? - Başı ilə çalğıçdara işarə elədi. Vahid qol saatına baxıb dedi:
- Mitinqdən sonra, alpinistlər dağa qalxıblar indi, bir saatdan sonra partlayış olacaq. Katib dedi ki, partlayış olan təki "Koroğlu cəngisi" çalsınlar.
- Bə, birdən bombaları partdamadı, onda? Vahid gülüb Mahmudun qulağına dedi:
- Harda vurmusan, aya, səhər-səhər, qoy oturmuşuq! - Sonra onlardan aralanmaq istədi. Mahmud onun qolundan tutub saxladı.
- Sən başın, bir dayan! - Gözlərin qıyıb tribunaya baxdı. - Katibin sağ tərəfində dayanan Zibeydə xanım döyülmü?!
-Odu, hə!
- Ayə, Moşu, Zibeydə xanımdı, ə, o! - Moşunun böyrünü dirsəyilə nə qədər dümsükləsə də o dinmədi. - O da büyün oxuyacaqmı burda?
- Onu bilmirəm, dərdiş, - dedi Vahid.
- Bə sol tərəfdə dayanan iki kişi kimdi,