Bəgəm əməlli matır satırlar ki!.. Vaşu matlar! Bir də, Mahmıd, belə sözlərin üstündə çox-çox adamlar zad olublar ha!
- Ay-hay! - Mahmud əlini yellədi. - Mən ölüm, buna bax, kimə-kimə, mənə siyasi dərs verir. Bütün tarix kitablarında var ey mənim dediklərim, nə qırılladırsan, ə, sluşay?
- Mənnən demək, sənnən eşitmək. Allahdan bərəkət, prokurordan hərəkət.
- Bu nədi, ə?
- Təzə pesnidi, tatar Temir düzəldib, - deyib kəndiri üçüncü dəfə dartdı və motor "çaq-raq" eləyib işə düşdü. Pərin sudan qopardığı damcılar Mahmudun, Moşunun yağışdan islanmış sifətlərinə qırma təkin dəyib ağrıtdı. Sonra Temir bilə-bilə sükanı sərt sola burdu, qayıq yerində fırlandı, Mahmudun sağa əyilib Moşunun üstünə yıxılmağı ilə bağırmağı bir oldu:
- Yavaş, evin tikilməsin, batırarsan bizi!
- Qorxma, tatar Temir olan yerdə hələ bir musurman batmayıb. Sükanı düzəltdi, qayığı Kürün ortasına çıxarıb, səmtini axarın tərsinə tutdu.
- İgirmi dəqiqə, samıy-samıy bolşe yarım saata ordayıq, inşallah. Hə-ə, vaşu matlar! - Qazı çoxaltdı, qayığın sürəti artdı. Soyuq yeldən Mahmudun peysəri elə bil buz bağladı. O, tələsik papağının qulaqlarını aşağı saldı və fikirləşdi ki, nolaydı, xata-bəlasız mənzil başına çataydılar: bu havada, gecənin bu vədəsində Kürə çıxmaq hər oğulun işi deyildi. Ürəyində bir "Allaha təvəkkül" də dedi.

Moşunu yuxu basmışdı. Tatar Temirin ayaqları altında yanan fənərin işığında Mahmud, Moşunun düyünlənmiş qaşlarını və yarıyuxulu gözlərini gördü.
- Bu gün televizora baxırdınızmı? - Bu sual Moşudan çox Temirə aid idi. Temir qayıq səmtinə düşəndən sonra, sürəti yavaşıdıb, sükanı dirsəyi ilə saxlaya-saxlaya, bayaqdan məftil parçası ilə zoğal çubuğundan düzəltdiyi uzun müştüyünü təmizləyirdi. Məftili axırıncı dəfə deşiyə salıb dartdı, müştüyü ağzına aparıb bir-iki dəfə üfürdü, nəhayət, eyni aram hərəkətlə, səliqə ilə həmişə çəkdiyi "Avrora"dan birini müştüyə keçirdi. Plaşının cibindən tapança boyda əldəqayırma bir alışqan çıxartdı, yandıranda alışqan elə tapança kimi açıldı.